Bakás sa Lupa
Gasgas Palad
Pinoy Folk
About
Isang mapagnilay na awitin na binubuo ng malinis na pagkalabit ng gitara at organikong pagtambol na nagbibigay-diin sa hirap at pag-asa ng mga manggagawa. Ang boses ay direkta at puno ng damdamin, na naglalayong maghatid ng mensahe ng katatagan sa gitna ng mga hamon ng buhay.
Lyrics
Nakayuko ang araw sa likod ng mga bundokHabang ang hangin ay may dalang lungkotSa bawat hakbang sa lupang tigangMay bakas ng pagod na walang hangganAng mga palad na gasgas sa pagkayodTila humihingi ng sagot sa pag-irog ng panahon.
Sa ilalim ng puno, doon nagtatagoAng mga pangarap na muntik nang maglahoDala-dala ang bigat ng bukas na walang katiyakanHabang ang kalsada ay puno ng alikabok at karanasanAng boses ng bayan ay pabulong na sumisigawSa gitna ng dilim, naghahanap ng tanglaw.
O, kay hirap naman ng buhay na hinabi sa dusaNgunit ang puso’y hindi marunong sumuko sa kabaSa bawat kumpas ng gitara ng ating kasaysayanNananatiling buhay ang alab ng ating katapatanKahit gaano pa kalayo ang lalakbayinAng bukas ay atin pa ring kakamtin.
Hindi sapat ang luha upang linisin ang dumiNg mga pangakong napako sa bawat gabiKailangang tumindig, kailangang bumangonIpakita ang lakas sa gitna ng unos at alon.
O, kay hirap naman ng buhay na hinabi sa dusaNgunit ang puso’y hindi marunong sumuko sa kabaSa bawat kumpas ng gitara ng ating kasaysayanNananatiling buhay ang alab ng ating katapatanKahit gaano pa kalayo ang lalakbayinAng bukas ay atin pa ring kakamtin.
Dahan-dahan ang agos, payapa ang himigSa puso ng bayan, doon tayo mananatiliHanggang sa paglubog ng huling liwanagTayo ay lalaban, tayo ay magsasabog ng pag-asa.
Bakás sa Lupa
Gasgas Palad
Preview