คืนสลัวเงาวนเวียน

ในความมืดที่แสงไฟสลัวมีเพียงเงาของสองเราที่ยังวนเวียนค่ำคืนนี้ยาวนานกว่าที่เคยเป็นเหมือนเวลาจะหยุดหมุนไปชั่วคราว

ถนนสายเดิมที่เคยเดินด้วยกันวันนี้เหลือเพียงฉันที่ยังคงยืนอยู่ตรงนี้กลิ่นฝนจางๆ ที่เพิ่งผ่านไปชวนให้ใจหวนคิดถึงวันที่มีเธอข้างกายบทสนทนาที่เคยมีมันหายไปไหนทิ้งไว้เพียงความเงียบที่บาดลึกในใจฉันยังคงมองหาคำตอบที่ไม่มีวันพบเจอในเมืองที่วุ่นวายแต่กลับอ้างว้างเหลือเกิน

ไม่อยากจะยอมรับว่าเราห่างกันไปไกลไม่อยากจะเชื่อว่าความทรงจำจะเลือนหายทุกอย่างที่ร่วมสร้างมา มันจบลงแล้วใช่ไหมหรือเป็นเพียงแค่ความฝันที่ฉันเพิ่งตื่นขึ้นมา

เพราะคำว่ารักที่เคยฝากไว้มันยังคงสั่นไหวอยู่ในหัวใจดวงเดิมแม้ว่าวันนี้เธอจะเดินไปกับใครแต่ในความทรงจำ ฉันยังคงเก็บเธอไว้ไม่เคยจางอยากให้รู้ว่าฉันยังรออยู่ที่ตรงนี้ในวันที่ท้องฟ้าเปลี่ยนสี แต่ใจดวงนี้ไม่เคยเปลี่ยนไป

จ้องมองนาฬิกาที่เดินไปอย่างเชื่องช้าภาพความหลังย้อนกลับมาเตือนให้จำรอยยิ้มของเธอที่เคยเป็นพลังวันนี้กลับกลายเป็นมีดที่กรีดลงกลางใจไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ ให้มากมายแค่ความรู้สึกที่เก็บไว้ข้างในมันก็เกินพอเราต่างเป็นคนแปลกหน้าที่เคยรู้จักกันดีในโลกที่หมุนไปโดยไม่เคยหันกลับมามอง

เพราะคำว่ารักที่เคยฝากไว้มันยังคงสั่นไหวอยู่ในหัวใจดวงเดิมแม้ว่าวันนี้เธอจะเดินไปกับใครแต่ในความทรงจำ ฉันยังคงเก็บเธอไว้ไม่เคยจางอยากให้รู้ว่าฉันยังรออยู่ที่ตรงนี้ในวันที่ท้องฟ้าเปลี่ยนสี แต่ใจดวงนี้ไม่เคยเปลี่ยนไป

บางทีการปล่อยมืออาจเป็นทางออกที่ดีที่สุดแม้ว่าใจจะเจ็บปวดจนแทบจะขาดรอนๆแต่ความทรงจำที่สวยงามเหล่านั้นจะยังคงส่องสว่างอยู่ในมุมที่มืดมิดที่สุดของใจฉันจะเก็บมันไว้เป็นบทเรียนว่าครั้งหนึ่งฉันเคยรักเธอมากแค่ไหน

เพราะคำว่ารักที่เคยฝากไว้มันยังคงสั่นไหวอยู่ในหัวใจดวงเดิมแม้ว่าวันนี้เธอจะเดินไปกับใครแต่ในความทรงจำ ฉันยังคงเก็บเธอไว้ไม่เคยจางอยากให้รู้ว่าฉันยังรออยู่ที่ตรงนี้ในวันที่ท้องฟ้าเปลี่ยนสี แต่ใจดวงนี้ไม่เคยเปลี่ยนไป

คืนนี้คงจบลงเหมือนทุกวันที่ผ่านมาความเหงายังคงเป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจไม่ต้องมีคำสัญญาใดๆ อีกต่อไปแค่รู้ว่าครั้งหนึ่งเราเคยมีกันก็เพียงพอแล้วสำหรับคนอย่างฉันที่ยังคงหลงทางอยู่ในความฝันของวันวาน