Sa Bawat Patak ng Ulan

Nakatingin sa kawalan, sa bintanang maulanPilit na binabalikan, mga sandaling nagdaanHawak ko pa ang litratong kupas na sa panahonTanda ng ating sumpaan, na tila ba kahaponAng lamig ng simoy, pumapasok sa aking silidHinahanap ang yakap mo, sa gabing mapait at matirik

Bakit ba kailangang lumisan ang isang tulad mo?Iniwan akong nag-iisa, baon ang mga pangakoAng puso ko’y nagtatanong, sa gitna ng dilimHanggang kailan maghihintay, sa iyong pagdating?

Sana’y muling marinig, ang tinig mong kay lambotSa bawat paghinga ko, ikaw ang idinadalangin ng loobKahit malayo ka na, sa piling ko’y wala naMananatiling buhay, ang pag-ibig na sintaSa bawat pagpatak ng ulan, ika’y naaalalaIkaw pa rin ang hangad, sa bawat pagtulog at paggising ko, sinta

Hindi ko malimutan, ang tamis ng ating mga tawaNoong ang mundo ay atin, at walang pangambaNgunit bakit ngayo’y, tila isang panaginip na lamang?Ang mga yakap mong mahigpit, na unti-unting naglalaho sa hanginAng puso ko’y nangungulila, sa bawat mong haplosSa pag-ibig na akala ko’y walang katapusang agos

Sana’y muling marinig, ang tinig mong kay lambotSa bawat paghinga ko, ikaw ang idinadalangin ng loobKahit malayo ka na, sa piling ko’y wala naMananatiling buhay, ang pag-ibig na sintaSa bawat pagpatak ng ulan, ika’y naaalalaIkaw pa rin ang hangad, sa bawat pagtulog at paggising ko, sinta

Kung maibabalik ko lang, ang oras na lumipasHindi na hahayaan, na tayo ay magwakasNgunit ang tadhana’y mapaglaro, tayo’y pinaglayoIiwanan na lang ba ang pusong, sa iyo lamang sumusuko?

Sana’y muling marinig, ang tinig mong kay lambotSa bawat paghinga ko, ikaw ang idinadalangin ng loobKahit malayo ka na, sa piling ko’y wala naMananatiling buhay, ang pag-ibig na sintaSa bawat pagpatak ng ulan, ika’y naaalalaIkaw pa rin ang hangad, sa bawat pagtulog at paggising ko, sinta

Ikaw pa rin...Ang tanging hiling...Sa bawat paghinga...Sinta.