หยดน้ำตาในเมืองที่ว่างเปล่า

ในคืนที่ดาวดูเหมือนจะเลือนลางท่ามกลางแสงไฟที่พร่างพรายไปทั่วเมืองฉันยังคงยืนอยู่ที่เดิมรอคอยบางอย่างที่ไม่มีวันหวนคืน

ถนนเส้นเดิมที่เคยเดินด้วยกันทุกรอยเท้ายังจำได้ดีไม่มีวันลืมเสียงหัวเราะที่เคยดังก้องอยู่ในใจบัดนี้เหลือเพียงความเงียบงันที่คอยย้ำเตือนว่าเธอจากไปไกลแสนไกลทิ้งให้ฉันจมอยู่กับภาพจำที่เลือนลาง

พยายามจะลบเลือนทุกอย่างที่เคยมีแต่ยิ่งหนีก็ยิ่งวนเวียนกลับมาที่เดิมเหมือนโดนขังอยู่ในกรงของความคิดถึงที่ไม่มีทางออกให้หัวใจดวงนี้

จะกี่คืนที่ต้องเหงา จะกี่เช้าที่ต้องเจ็บยังคงเก็บภาพเธอไว้ในใจไม่เคยจางหายความรักของเราที่เคยสดใสกลายเป็นเพียงหยดน้ำตาที่ไหลรินในวันที่ไม่มีเธออยู่ข้างกายฉันยังคงรอคอยแม้รู้ว่ามันสายเกินไป

แสงไฟในเมืองที่ดูวุ่นวายผู้คนมากมายที่เดินสวนทางกันไปไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของฉันที่ยังคงฝันถึงวันเวลาที่ผ่านพ้นเธอยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำเหมือนเงาที่ตามติดไม่เคยจางไปไหน

จะกี่คืนที่ต้องเหงา จะกี่เช้าที่ต้องเจ็บยังคงเก็บภาพเธอไว้ในใจไม่เคยจางหายความรักของเราที่เคยสดใสกลายเป็นเพียงหยดน้ำตาที่ไหลรินในวันที่ไม่มีเธออยู่ข้างกายฉันยังคงรอคอยแม้รู้ว่ามันสายเกินไป

หากย้อนเวลาได้อีกสักครั้งฉันจะรั้งเธอไว้ไม่ให้จากไปไหนจะบอกคำว่ารักให้เธอได้ยินก่อนจะสายแต่ตอนนี้ทำได้เพียงแค่ปล่อยมันไปตามโชคชะตาที่ขีดไว้ให้เราต้องไกลกัน

จะกี่คืนที่ต้องเหงา จะกี่เช้าที่ต้องเจ็บยังคงเก็บภาพเธอไว้ในใจไม่เคยจางหายความรักของเราที่เคยสดใสกลายเป็นเพียงหยดน้ำตาที่ไหลรินในวันที่ไม่มีเธออยู่ข้างกายฉันยังคงรอคอยแม้รู้ว่ามันสายเกินไป

ทิ้งไว้เพียงความทรงจำที่สวยงามในใจดวงนี้ที่ยังคงรักเธอเสมอแม้รู้ว่าเธอไม่มีวันกลับมาแต่ฉันจะยังคงจดจำ... ตลอดไป