หยดน้ำตาที่ไม่มีคำตอบ

นาทีที่หมุนวนไป เหมือนใจยังติดอยู่ตรงนี้ทุกอย่างที่เคยมี ยังชัดเจนในความทรงจำ

มองดูแสงไฟที่ส่องลงมาบนถนนผู้คนมากมายเดินสวนทางกันไปแต่ทำไมในใจฉันกลับว่างเปล่าเหมือนมีเพียงแค่เงาที่เดินตามหลังยังคงนึกถึงวันที่เราเคยหัวเราะด้วยกันคำพูดเหล่านั้นที่เธอบอกว่ารักมากมายวันนี้เหลือเพียงแค่ความเงียบงันที่เข้ามาแทนที่ทิ้งให้ฉันจมอยู่กับคำถามที่ไม่มีคำตอบ

ไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องราวของเราจะจบลงเหมือนละครที่ฉากสุดท้ายไม่ได้เป็นอย่างที่หวังความหวังที่มีมันสลายไปพร้อมกับเวลาที่ฉันพยายามจะรั้งเธอเอาไว้

ก็เพราะว่ารักมันยังไม่จางไปจากหัวใจแม้จะรู้ดีว่าเธอไม่มีวันหวนคืนกลับมาภาพที่เคยฝันไว้ มันพังทลายลงตรงหน้าเหลือเพียงหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาไม่หยุดอยากจะลบภาพเธอออกไปจากใจซักทีแต่ยิ่งหนีก็ยิ่งชัดเจนในความรู้สึกทรมานแค่ไหน ก็ยังคงคิดถึงเธออยู่ทุกนาที

บางทีฉันก็แกล้งทำเป็นว่าไม่เป็นไรใช้ชีวิตไปวันๆ เหมือนคนไม่มีหัวใจแต่ลึกๆ ข้างในมันกลับเรียกร้องหาเธอทุกๆ ที่ที่เคยไป ก็ยังคงเห็นภาพเธอซ้อนทับกลิ่นหอมจางๆ ที่เธอยังคงทิ้งเอาไว้มันตอกย้ำให้รู้ว่าฉันยังคงแพ้ให้กับความทรงจำไม่เคยเข้มแข็งพอที่จะก้าวข้ามผ่านไปได้เลย

ก็เพราะว่ารักมันยังไม่จางไปจากหัวใจแม้จะรู้ดีว่าเธอไม่มีวันหวนคืนกลับมาภาพที่เคยฝันไว้ มันพังทลายลงตรงหน้าเหลือเพียงหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาไม่หยุดอยากจะลบภาพเธอออกไปจากใจซักทีแต่ยิ่งหนีก็ยิ่งชัดเจนในความรู้สึกทรมานแค่ไหน ก็ยังคงคิดถึงเธออยู่ทุกนาที

หากย้อนเวลากลับไปได้ จะทำทุกอย่างให้ดีกว่าเดิมจะไม่ปล่อยให้มือคู่นี้หลุดจากกันไปแต่ความจริงคือเราต่างก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลาเหลือเพียงแค่เศษเสี้ยวของคำสัญญาที่ไม่มีวันเป็นจริง

ก็เพราะว่ารักมันยังไม่จางไปจากหัวใจแม้จะรู้ดีว่าเธอไม่มีวันหวนคืนกลับมาภาพที่เคยฝันไว้ มันพังทลายลงตรงหน้าเหลือเพียงหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาไม่หยุดอยากจะลบภาพเธอออกไปจากใจซักทีแต่ยิ่งหนีก็ยิ่งชัดเจนในความรู้สึกทรมานแค่ไหน ก็ยังคงคิดถึงเธออยู่ทุกนาที

แค่คิดถึง...ในวันที่ไม่มีเธออยู่ข้างๆ แล้วฉันคงต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาให้มันเป็นเพียงแค่เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป...