หยาดเหงื่อเพ้อทุ่งคูน

แดดเผาผิวจนเกรียมดำ ทำงานอยู่กลางทุ่งกว้างหยาดเหงื่อหยดลงบนทาง ที่เราเคยเดินด้วยกันมองไปทางไหนก็เจอ แต่ความทรงจำที่ไหวหวั่นทิ้งบ้านมาไกลหลายวัน ใจมันยังคิดถึงคนไกล

โอ้เจ้าดอกคูนที่ริมรั้ว วันนี้เจ้าบานหรือยังคนที่รออยู่ข้างหลัง ยังตั้งตารอคอยไหมใจคนไกลมันเหงา เพ้อถึงวันคืนที่ผ่านไปชีวิตต้องสู้ต่อไป เพื่อหวังวันได้คืนบ้านนา

จะเก็บเงินทองกองไว้ ให้แม่ได้สุขสบายไม่ต้องทนอดทนตาย กับความลำเค็ญที่ผ่านมาอดเปรี้ยวไว้กินหวาน กัดฟันสู้โชคชะตารอก่อนนะแก้วตา อีกไม่นานจะกลับไปหาแน่นอน

โอ้เจ้าดอกคูนที่ริมรั้ว วันนี้เจ้าบานหรือยังคนที่รออยู่ข้างหลัง ยังตั้งตารอคอยไหมใจคนไกลมันเหงา เพ้อถึงวันคืนที่ผ่านไปชีวิตต้องสู้ต่อไป เพื่อหวังวันได้คืนบ้านนา

คืนบ้านนา... ที่แสนอบอุ่นใจรอวันนั้น... วันที่เราจะได้พบกันอีกไม่นาน... จะกลับไปหาคนดี