Bakasin ang Ugat

Alapaap ay abot-tanaw sa pagitan ng mga gusaliTumatakbo ang oras, kailan ba tayo huling nag-usap nang mahinhin?Sa bawat hakbang sa kalsadang puno ng alikabok at ingayBitbit ang pagod ng kahapon, hinahanap ang tunay na kulayAng mga kamay na magaspang ay saksi sa bawat pagpapatakNg pawis na naging puhunan para sa pangarap na hindi matupad-tupad.

Nakaukit sa bawat guhit ng palad ang kwento ng pagsisikapSa ilalim ng araw, sa gitna ng unos, tayo ay nananatiling matatagHindi man ginto ang ating hawak, ngunit dangal ang ating yamanSa hapag na laging sapat, may ngiti pa ring naglalaro sa labi ng tahananKahit ang bukas ay malabo, may liwanag sa pagkakaisaSa haplos ng hangin, naririnig ang bulong ng ating mga ninuno.

O, kay tamis ng alaala sa ilalim ng payapang buwanTayo ay mga alon na humahalik sa pampang ng nakaraanHuwag mong kalilimutan ang ugat na nagbigay sa iyo ng buhaySa gitna ng unos, tayo ay magsasayaw, hindi kailanman susuko sa lumbayBayan kong mahal, sa iyong yakap, ang lahat ay nagiging payapa.

Minsan ay nakakapagod ang sumabay sa agos ng panahonAng mga pangarap na tila bituin, kay hirap abutin ng ating mga kamaySubalit sa bawat paglubog, may pagsikat na naghihintaySa mga mata ng bata, nakikita ko ang pag-asa na hindi namamatayTayo ang kwentong isinusulat ng bawat henerasyonSa papel ng kasaysayan, tayo ang tinta, tayo ang bawat pantig.

Hindi sapat ang pangarap lamang kung hindi ito lalapatan ng gawaBumangon ka, kapatid, ilabas ang lakas na nakatago sa iyong dibdibAng tunay na laya ay hindi lamang sa salita kundi sa bawat kilosTayo ang magbubura ng bakas ng kahapon na puno ng paitTayo ang magtatanim ng binhi ng bukas na puno ng pag-ibig.

O, kay tamis ng alaala sa ilalim ng payapang buwanTayo ay mga alon na humahalik sa pampang ng nakaraanHuwag mong kalilimutan ang ugat na nagbigay sa iyo ng buhaySa gitna ng unos, tayo ay magsasayaw, hindi kailanman susuko sa lumbayBayan kong mahal, sa iyong yakap, ang lahat ay nagiging payapa.

Payapa ang gabi, payapa ang pusoDahan-dahang humihinga, dahan-dahang lumalagoTayo ay isa, tayo ay tahananSa piling ng ating lupang sinilanganMananatili, magpakailanman.