Dön Gel Yarim Sensiz Kül Olam

Ah yarim, sensiz geceler uzar gider Gönlümde fırtına, ruhumda yangın

Dar sokaklarda yürüyorum tek başıma Ekmek parası için didiniyorum her gün Komşu kapısı çalınır, el açarım utana Ama sen gittin ya, dünya karanlık bana

Gözlerim yaşlı, içimde kor köz Dillerim lal, söyleyemem derdimi Fakirliğin yükü omuzlarımda ağır Sensiz bu hayat, zehir gibi akar

Yarim, dön gel artık, bırakma beni böyle Gönlümün sultanı, sensiz yanarım kül olurum Ah bu aşkın acısı, keser durur içimi Dön gel yarim, yoksa ölürüm sensiz

Fabrikanın tozunda soluyorum her sabah Patronun azarları, yorgunluğumla karışır Akşam eve dönerim, boş oda boş yatağım Senin hayalinle sarılırım gecelere

Kalp atışlarım yavaş, umutlarım soluk Mahallede herkes bilir halimi Aşkın pençesinde kıvranırım sessiz Bu dertle yaşarım, sensiz geçer günler

Yarim, dön gel artık, bırakma beni böyle Gönlümün sultanı, sensiz yanarım kül olurum Ah bu aşkın acısı, keser durur içimi Dön gel yarim, yoksa ölürüm sensiz

Çay ocaklarında otururum saatlerce Sigaramın dumanında ararım yüzünü Arkadaşlar güler, ben içimde ağlarım Bu fakir gönül, seninle dolardı eskiden

Yalnızlık büyür, her geçen gecede Hayallerimde koşarım peşinden Kader yazmış ayrılığı, ama razı değilim Sensiz bu dünya, boş bir kabuk bana

Yarim, dön gel artık, bırakma beni böyle Gönlümün sultanı, sensiz yanarım kül olurum Ah bu aşkın acısı, keser durur içimi Dön gel yarim, yoksa ölürüm sensiz

Yarim, dön gel artık, bırakma beni böyle Gönlümün sultanı, sensiz yanarım kül olurum Ah bu aşkın acısı, keser durur içimi Dön gel yarim, yoksa ölürüm sensiz

Ah yarim... sensiz... Dön gel... yoksa... Yanarım... kül olurum... Sensiz... ah...