สัญญาจากคนไกลถิ่น

ลมพัดโชยมาตามทุ่งรวงทองแดดส่องลงมาบนหลังคามุงจากกลิ่นดินกลิ่นหญ้ายังตราตรึงใจเสียงแคนแว่วมาไกลๆ ให้คิดถึงบ้าน

จากบ้านนามาไกลแสนไกลทิ้งคันไถไว้ตามทางเดินเงินทองที่หาได้ไม่เคยพอเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทนสู้ไปมองดูตึกสูงเสียดฟ้าบังตาแต่ใจยังคอยมองหาทางกลับหลังห่วงแม่เฒ่าที่รออยู่ปลายนากินข้าวเย็นคนเดียวกับความเงียบงัน

รถเมล์สายเดิมที่เคยนั่งไปกลายเป็นความหลังที่เลือนลางเพื่อนเก่าที่เคยวิ่งเล่นด้วยกันตอนนี้คงแยกย้ายไปตามทางชีวิตคนเมืองช่างแสนวุ่นวายผู้คนมากมายแต่กลับอ้างว้างอยากกลับไปกอดไออุ่นดินเดิมที่เคยหอมละมุนยามลมพัดผ่าน

โอ้บ้านนาเอ๋ย ฉันยังไม่ลืมสัญญาวันคืนที่เหนื่อยล้า จะกลับไปหาในสักวันแม้ชีวิตต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อขอเพียงแค่ได้กลับไปนอนฝันท่ามกลางทุ่งกว้างและแสงตะวันที่บ้านเกิดของเรายังรอคอย

เงินเก็บก้อนเล็กในกระเป๋าเก่ามันคือความหวังของคนจากไกลส่งไปให้แม่ได้ใช้ยามป่วยให้ท่านได้อยู่ดีมีสุขกายอดมื้อกินมื้อไม่เคยบ่นขอแค่คนทางบ้านได้สบายความฝันของคนไกลถิ่นฐานคือการได้กลับไปยืนที่เดิม

เส้นทางที่เดินมันช่างแสนยาวเหน็บหนาวในใจเมื่อยามค่ำคืนแต่แสงดาวที่ส่องลงมาบนดินยังเป็นพยานว่าฉันจะอดทนอีกไม่นานหรอกหนา... จะคืนถิ่นไปซบลงบนตักแม่ให้หายเหนื่อย

โอ้บ้านนาเอ๋ย ฉันยังไม่ลืมสัญญาวันคืนที่เหนื่อยล้า จะกลับไปหาในสักวันแม้ชีวิตต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อขอเพียงแค่ได้กลับไปนอนฝันท่ามกลางทุ่งกว้างและแสงตะวันที่บ้านเกิดของเรายังรอคอย

รวงทองรอวันฉันกลับมาเสียงแคนจะบรรเลงรับขวัญชีวิตที่จากไปไกลแสนไกลจะกลับไปรวงทองที่รอคอยกลับไปหา... บ้านนาของเรากลับไปหา... บ้านนาของเรา