กลิ่นจันทร์รำพึง

กลิ่นจันทร์โชยมากับลมแผ่วเบาดั่งเงาของวันคืนที่ผ่านพ้นไปแสงดาวพร่างพรายในม่านฟ้าไกลเตือนใจให้หวนคำนึงถึงเธอวันเวลาที่เคยเคียงคู่กันเนิ่นนานนับวันยังคงงดงามดั่งภาพเขียนเก่าที่ยังวับวามเก็บความทรงจำไว้ในใจดวงเดิม

บนทางสายเก่าที่เคยร่วมเดินยังเหลือรอยทางแห่งความภักดีแม้โลกหมุนไปแปรเปลี่ยนกี่ปีใจนี้ยังรออยู่ที่เดิมเสมอความหลังยังหวานซึ้งในอารมณ์เหมือนดั่งสายลมพรมพัดใจกายกลิ่นหอมดอกแก้วไม่เคยเลือนหายคล้ายดั่งคำมั่นที่เคยให้กัน

โอ้ความรักเอย เจ้าลอยมาไกลฝากลมพัดไปถึงใจคนดีแม้วันเวลาจะหมุนผ่านปีใจนี้ยังมั่นรักเพียงแต่เธอเฝ้าคอยวันคืนให้กลับคืนมาดั่งดาราคู่ฟ้าไม่ห่างหายแม้วันที่โลกหมุนเวียนเปลี่ยนไปรักนี้จะคงอยู่คู่ดวงตะวัน

หยาดน้ำค้างพรมบนกลีบกุหลาบชวนให้ใจวาบยามลมพัดพานความรักเรานั้นดั่งตำนานที่กาลเวลาไม่อาจลบเลือนมองฟ้าสีครามในยามเย็นย่ำตอกย้ำให้จำภาพเธอคนนั้นรอยยิ้มที่มอบให้กันทุกวันยังคงผูกพันอยู่ในหัวใจ

แม้จะนานเพียงใดที่ห่างไกลกันความสัมพันธ์นั้นยังคงอยู่ดั่งเงาที่ติดตามไปทุกประตูไม่เคยลบเลือนหายไปจากใจแม้นกจะบินคืนรังยามเย็นฉันก็ยังเห็นภาพเธอเสมอไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนไปเพียงใดรักนี้ยังคงอยู่คู่กับกาลเวลา

โอ้ความรักเอย เจ้าลอยมาไกลฝากลมพัดไปถึงใจคนดีแม้วันเวลาจะหมุนผ่านปีใจนี้ยังมั่นรักเพียงแต่เธอเฝ้าคอยวันคืนให้กลับคืนมาดั่งดาราคู่ฟ้าไม่ห่างหายแม้วันที่โลกหมุนเวียนเปลี่ยนไปรักนี้จะคงอยู่คู่ดวงตะวัน

แสงสุดท้ายเลือนหายไปจากฟ้าทิ้งไว้เพียงความศรัทธาที่มั่นคงใต้แสงจันทร์นวลที่ยังดำรงรักเราจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์ชั่วนิรันดร์...เพียงเธอ...คนเดียว...