Semento at Pag-asa

Usok at alikabok sa bawat kantoAng kwento ng buhay na pilit tinatagoMakinig ka, kapatid, ang sigaw ng lansanganSa gitna ng gulo, tayo ang kabuhayan

Gising bago sumikat ang araw sa bubongBitbit ang pag-asa sa bulsang butas ang dugtongTawid sa baha, iwas sa matang mapanghusgaDito sa semento, bawat hakbang ay pakikipagsapalaran naHindi baleng pawisan, huwag lang magutom ang tahananKahit ang barya ay kulang, diskarte ang puhunanAng bawat pagtaas ng kamao ay sagot sa hamonSa sistemang pilit tayong nilulunod sa alon

Lipad sa ulap kahit ang paa ay nakabaon sa putikSa bawat hininga, may pangarap na pilit nililigpitHindi matitinag, hindi susuko sa agos ng buhayTayo ang boses ng kalsadang walang humpay na naglalakbayIangat ang noo, harapin ang bukas nang may dangalSa gitna ng hirap, ang pagkatao ay hindi mabubuwag na bakal

Tignan mo ang paligid, ang ningning ay huwad lamangAng mga gusaling matayog, sa atin ay nakaharangPilit tayong tinatapak, pilit na ibinabaonNgunit parang damo, sa bitak ng semento ay bumabangonRespeto ang kailangan, hindi limos na panandalianAng tunay na yaman ay nasa sipag at katapatanHuwag kang titingin sa baba, diretsuhin ang landasAng bawat sugat ay marka ng pagtakas sa gapos na marahas

Hindi sapat ang salita kung walang gawaAng bawat tibok ng puso ay may dalang sumpaNa aahon tayo, na lalakad tayo nang may paninindiganKahit ang mundo ay pilit tayong pinagkakaitanTayo ang bukas, tayo ang pag-asa ng bayan

Lipad sa ulap kahit ang paa ay nakabaon sa putikSa bawat hininga, may pangarap na pilit nililigpitHindi matitinag, hindi susuko sa agos ng buhayTayo ang boses ng kalsadang walang humpay na naglalakbayIangat ang noo, harapin ang bukas nang may dangalSa gitna ng hirap, ang pagkatao ay hindi mabubuwag na bakal

Tuloy ang laban, kapatidHuwag bibitaw, huwag lilingonAng liwanag ay darating dinSa paglipas ng dilimTayo pa rin ang magtatagumpayTayo pa rin ang may hawak ng ating bukasKalsada ang saksi, kalsada ang sandigan