มนต์แคนแห่งทุ่งรวงทอง

ลมพัดตึงมาตามทุ่งนาเขียวขจีเสียงแคนเป่ารี่เรียกขวัญให้คนไกลคืนนี้เดือนเด่นแจ่มกระจ่างฟ้าไกลมารวมหัวใจให้ม่วนซื่นกันเด้อพี่น้อง

ย่างกรายเข้ามาในงานบุญบ้านเฮาเสียงลำเล่าขานตำนานสายเลือดอีสานจากรุ่นสู่รุ่นที่เฮาร่วมสืบสานความฮักความหวานที่ฝังลึกในใจคนหยิบผ้าซิ่นผืนงามมานุ่งให้ดูดีฟ้อนรำวันนี้ให้โลกตะลึงความงาม

แดดร่มลมตกเฮาก็มาเจอกันรอยยิ้มแบ่งปันไม่มีวันจืดจางความลำบากยากเข็ญที่เคยผ่านทางให้มันจางหายไปกับสายลมเย็นม่วนซื่นโฮแซวเฮามาเต้นให้สุดแรงให้ฟ้าแจ้งจางปางจนถึงเช้าวันใหม่

โอ้ละหนอ... ความสุขอยู่ที่ใจเฮาเองมาร้องเพลงลำให้ก้องไปทั้งทุ่งนาจังหวะหัวใจมันเต้นตามท่วงทำนองพาให้คนไกลบ้านได้หวนคืนมาถิ่นเดิมรำให้สุดเหวี่ยงให้สมกับที่รอคอยความรักความหวังยังคอยอยู่ในทุกคำลำ

มองดูดาวบนฟ้าที่พร่างพรายตาเหมือนดวงดาราที่มาเป็นพยานรักสองเฮาจับมือกันไม่ยอมให้ใครหักความรักที่ถักทอด้วยใจบริสุทธิ์เสียงลำกลอนเก่าที่แม่เคยสอนไว้ยังจำฝังใจไม่เคยลืมเลือนไปเลย

ชีวิตคือการเดินทางที่ยาวไกลมีล้มมีลุกมีเสียใจเป็นธรรมดาแต่ในค่ำคืนที่มีเสียงแคนนำพาความโศกเศร้าทั้งหลายให้มลายหายไปจับมือกันไว้แล้วฟ้อนไปพร้อมกันให้คืนวันคืนนี้มีแต่ความทรงจำ

ขยับกายเข้ามาให้ใกล้กว่าเดิมอีกนิดจังหวะชีวิตมันเร้าให้หัวใจเต้นเสียงลำกังวานไปทั่วทุกเส้นทางที่เห็นความทุกข์ยากลำเค็ญไม่เคยทำลายใจเฮายังคงยิ้มสู้ด้วยความอดทนเป็นคนอีสานที่แสนภูมิใจในรากเหง้า

โอ้ละหนอ... ความสุขอยู่ที่ใจเฮาเองมาร้องเพลงลำให้ก้องไปทั้งทุ่งนาจังหวะหัวใจมันเต้นตามท่วงทำนองพาให้คนไกลบ้านได้หวนคืนมาถิ่นเดิมรำให้สุดเหวี่ยงให้สมกับที่รอคอยความรักความหวังยังคอยอยู่ในทุกคำลำ

ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเจอเรื่องราวใดขอแค่มีใจที่มั่นคงและกล้าหาญเหมือนต้นข้าวที่รอวันออกรวงตระการผ่านร้อนผ่านหนาวจนถึงวันที่งดงามความสุขที่แท้คือการได้อยู่ร่วมกันในคืนวันที่มีเสียงลำขับกล่อมใจ

เสียงลำยังก้องกังวานไม่รู้จบให้พบแต่ความสุขใจตลอดไปส่งยิ้มให้กันก่อนลาจากกันไกลเสียงแคนยังคงฝากใจไว้ในทุ่งนาม่วนซื่นเด้อพี่น้อง...จนกว่าจะพบกันใหม่...ในงานบุญครั้งต่อไป...ม่วนอีหลี... ม่วนอีหลี...