Anino sa Kalsada

Pumapatak ang ulan sa bubong na yeroSa bintanang basag, nakasilip ang mundoTinitigan ang usok na humahalo sa dilimSa bawat paghinga, may dalang lihimDala-dala ang bigat ng mga pangarapNa unti-unting nalulusaw sa bawat pagkurap

Naglalakad sa kalsadang puno ng aninoHinahanap ang sarili sa gitna ng guloMga poste ng ilaw, tila ba nangungutyaSa bawat kanto, may kwentong nakahandaSabi nila, ang buhay ay isang mahabang biyahePero bakit parang nakatigil lang sa isang tabi?

Hindi na mabilang ang mga gabing gisingKinakausap ang buwan, nagbabakasakali ringMahanap ang sagot sa mga tanong na kay lalimBago pa man tuluyang lamunin ng dilim

Sa ilalim ng langit na walang bituinTayo’y naghahanap ng yakap na lihimSa ingay ng lungsod na ayaw tumigilDito sa puso, may naiwang pait at hiligKahit malayo, kahit pilit na limutinAng alaala mo ay pilit pa ring aabutin

Naaalala ko pa ang amoy ng kalsadaNoong tayo ay bata, puno ng pag-asaNgayon ang mga pader ay puno na ng gasgasAng mga pangako, unti-unting kumukupasSino ba tayo sa mundong mapanuri?Nagtatago sa likod ng maskarang sari-sari

Ang mga kaibigan, nagkanya-kanya na ng landasAng mga alaala, parang buhangin na lumilipasSa bawat pag-usad, may naiiwan sa likodAng mga tinig na dati’y hindi matanghodNgayon ay bulong na lang sa hanging malamigSana’y marinig mo ang aking pananabik

Hindi na kailangan ng mga salitang matatamisSapat na ang katahimikan sa ating pagtitiisSa bawat pag-ikot ng mundo sa ating paligidTayo ay mananatiling nakatali sa isang panaginipHuwag kang bibitiw, huwag kang susukoKahit na ang lahat ay naglalaho

Sa ilalim ng langit na walang bituinTayo’y naghahanap ng yakap na lihimSa ingay ng lungsod na ayaw tumigilDito sa puso, may naiwang pait at hiligKahit malayo, kahit pilit na limutinAng alaala mo ay pilit pa ring aabutin

Ihip ng hangin, dala ay pagbabagoNgunit ang nararamdaman, hindi magbabagoKahit pa abutin ng bukang-liwaywayAng ating kwento ay mananatiling buhay

Pumapatak pa rin ang ulanSa mundong puno ng kalituhanHayaan mo na lang, hayaan mo na langSa bawat pag-ihip ng hanginIka’y akin, ika’y akinHanggang sa muling pagkikitaSa dulo ng ating mga mata