หยาดเหงื่อใต้เงาเมฆ

หยาดเหงื่อที่รินไหลอาบดินแห้งผากแบกความลำบากบนหลังที่ค้อมลงแดดเผาผิวกร้านจนเป็นรอยตารางตรงชีวิตคนซื่อที่ยังคงรอคอยวันฟ้าใหม่รองเท้าที่ขาดวิ่นเหยียบย่ำลงบนดินโคลนความหวังที่โรยราเหมือนใบไม้ที่ใกล้ตายคนตัวเล็กตัวน้อยที่ไม่มีใครมองเห็นค่าในใจต้องก้มหน้าสู้ไปเพื่อรอคอยคำสัญญา

เสียงใครตะโกนก้องอยู่กลางถนนคำถามที่วนเวียนอยู่ในใจของทุกคนว่าความยุติธรรมนั้นมันอยู่ที่ใดหรือเป็นเพียงภาพลวงตาที่หลอกให้เราเชื่อไปวันๆ

หยัดยืนขึ้นสู้ด้วยหัวใจที่ยังเต้นแรงแม้หนทางจะมืดมนจนมองไม่เห็นแสงเราคือฟันเฟืองที่หมุนโลกให้เดินต่อแม้จะถูกกดทับด้วยอำนาจที่มองไม่เห็นแด่ชีวิตที่ต้องแลกมาด้วยความอดทนแด่คนตัวเล็กที่ไม่มีวันยอมก้มหัวให้ใครเราจะก้าวไปข้างหน้าด้วยกันในวันที่ฟ้าเปลี่ยนสี

เงินทองที่ไหลไปรวมอยู่ในกองคลังแต่คนข้างหลังกลับต้องนั่งกอดเข่ารอหยิบยื่นเศษเสี้ยวให้เราพอได้แค่หายใจคลอแต่ความเหลื่อมล้ำกลับก่อตัวสูงเสียดฟ้าใครบางคนบนหอคอยที่มองลงมาด้วยสายตาเย็นชาไม่เคยรู้เลยว่าน้ำตาคนข้างล่างมันร้อนเพียงใดเราสร้างบ้านสร้างเมืองด้วยมือเปล่าที่ไร้ทางไปแต่กลับเป็นคนสุดท้ายที่ได้ลิ้มรสความสุข

หยัดยืนขึ้นสู้ด้วยหัวใจที่ยังเต้นแรงแม้หนทางจะมืดมนจนมองไม่เห็นแสงเราคือฟันเฟืองที่หมุนโลกให้เดินต่อแม้จะถูกกดทับด้วยอำนาจที่มองไม่เห็นแด่ชีวิตที่ต้องแลกมาด้วยความอดทนแด่คนตัวเล็กที่ไม่มีวันยอมก้มหัวให้ใครเราจะก้าวไปข้างหน้าด้วยกันในวันที่ฟ้าเปลี่ยนสี

ไม่ว่านานเท่าไหร่ที่ต้องเผชิญความจริงที่ซ่อนอยู่จะไม่มีวันถูกฝังลงดินเพราะเสียงของคนตัวเล็กนั้นดังกว่าที่ใครคิดมันจะดังก้องฟ้าจนกว่าความยุติธรรมจะมาเยือน

หยัดยืนขึ้นสู้ด้วยหัวใจที่ยังเต้นแรงแม้หนทางจะมืดมนจนมองไม่เห็นแสงเราคือฟันเฟืองที่หมุนโลกให้เดินต่อแม้จะถูกกดทับด้วยอำนาจที่มองไม่เห็นแด่ชีวิตที่ต้องแลกมาด้วยความอดทนแด่คนตัวเล็กที่ไม่มีวันยอมก้มหัวให้ใครเราจะก้าวไปข้างหน้าด้วยกันในวันที่ฟ้าเปลี่ยนสี

ในวันที่ฟ้าเปลี่ยนสีเราจะยืนอยู่ตรงนี้ด้วยหัวใจที่เท่าเทียมด้วยหัวใจที่เท่าเทียม