คืนใจให้ผืนดิน

แดดรำไรลงที่ปลายนา เมื่อวันเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนไปหอบเอาใจที่เคยมีไฟ จากบ้านนาไกลเข้ามาในเมืองรถราวิ่งขวักไขว่ตา มองเห็นคนเดินผ่านไปมาเนืองเนืองเหลียวมองดูตัวเองฟูมฟองเปลือง เพราะความฝันที่อยากได้ดี

ค่าเช่าห้องก็จ่อคอหอย เงินเดือนน้อยไม่พอจะกินก้มหน้าทำงานไปวันวัน ไม่เคยได้ยินเสียงแม่เรียกขานคิดถึงแกงหน่อไม้ฝีมือแม่ คิดถึงนาที่เคยหว่านน้ำตาตกในใจทุกครากาล เมื่อความฝันมันเริ่มจะเลือนลาง

โอ้คนบ้านไกล ใจมันเหงาจับจิตอยากจะกลับไปทำนาที่เคยคิด สู้ชีวิตในเมืองจนล้าเต็มทนทุ่งรวงทองยังรอคอยเจ้าของ กลับไปครองความสุขที่เคยมีอยู่ข้างถนนทิ้งความทุกข์ทิ้งความกังวล กลับไปเป็นคนเดิมที่บ้านเฮา

แรงใจยังมีอยู่เต็มเปี่ยม แม้จะเหนื่อยจะเพลียสักเพียงไหนจะเก็บเกี่ยวความหวังที่หล่นหาย กลับไปเป็นคนใหม่ที่บ้านนาลาก่อนเมืองหลวงที่วุ่นวาย จะขอคืนใจให้ผืนดินเดิมที่เคยศรัทธา

โอ้คนบ้านไกล ใจมันเหงาจับจิตอยากจะกลับไปทำนาที่เคยคิด สู้ชีวิตในเมืองจนล้าเต็มทนทุ่งรวงทองยังรอคอยเจ้าของ กลับไปครองความสุขที่เคยมีอยู่ข้างถนนทิ้งความทุกข์ทิ้งความกังวล กลับไปเป็นคนเดิมที่บ้านเฮา

กลับไปกอดแม่ที่ชายทุ่งนากลับไปหาความสุขที่แท้จริงบ้านเฮา... รอเราอยู่เสมอ...