Tinig sa Pagitan ng mga Gusali

Sariwang hangin sa pagitan ng mga gusaliDala ang bigat ng mga hakbang na hindi mawariTinitingnan ang repleksyon sa bintanang malaboHinahanap ang sarili sa gitna ng mundong nagbabagoAng mga ilaw sa kalsada ay tila mga mataNagbabantay sa bawat lihim na aking dala

Naaalala ko pa ang amoy ng ulan sa lupaNoong ang mga pangarap ay hindi pa nakakapaNgayon ang mga pader ay unti-unting tumataasNilalamon ang langit, ang bukas ay kumukupasBawat sulok ng silid ay may bakas ng kahaponNgunit ang mga alaala ay nalulunod sa alon

Hindi na mabilang ang mga gabing gisingNakikipag-usap sa hangin, sa gitna ng dilimBaka sakaling may marinig na sagotSa lahat ng tanong na sa dibdib ay nakabalot

Lipad ng pangarap, sa ulap ay sumasabaySa mundong mabilis, tayo ay naghihintayBaka bukas, ang kulay ay magbagoSa bawat paghinga, muling bubuo ng mundoHuwag kang bibitiw, huwag kang susukoDahil sa dulo ng lahat, tayo pa rin ang totoo

Naglalakad nang mag-isa sa abalang bangketaNakikinig sa ingay ng mga taong nagmamadaliAng bawat ngiti ay tila isang maskaraItinatago ang lamat ng pusong nag-iisaNgunit sa kabila ng lahat ng lungkot at ingayMay isang himig na sa puso ay dumadaloy nang mahusay

Lipad ng pangarap, sa ulap ay sumasabaySa mundong mabilis, tayo ay naghihintayBaka bukas, ang kulay ay magbagoSa bawat paghinga, muling bubuo ng mundoHuwag kang bibitiw, huwag kang susukoDahil sa dulo ng lahat, tayo pa rin ang totoo

Hindi kailangang magmadali sa pagtakboAng oras ay hindi natin hawak sa ating mga kamayHayaan mong ang agos ang magdala sa atinSa lugar kung saan ang lahat ay magiging malinawAt ang lahat ng pagod ay magiging payapa

Lipad ng pangarap, sa ulap ay sumasabaySa mundong mabilis, tayo ay naghihintayBaka bukas, ang kulay ay magbagoSa bawat paghinga, muling bubuo ng mundoHuwag kang bibitiw, huwag kang susukoDahil sa dulo ng lahat, tayo pa rin ang totoo

Tayo pa rin ang totooSa gitna ng mundong itoDahan-dahan langDahan-dahan lang