Alaala sa Usok

Alapaap ay nagbago ng kulaySa gitna ng usok at ingayAng alaala’y bumabalik sa atinSa ilalim ng buwang maputla at malalim

Semento ang saksi sa bawat hakbangSa kalsadang puno ng mga kulangBitbit ang bigat ng mga pangarapSa lungsod na hindi natutulog, laging naghahanapAng boses mo’y tila hangin sa pandinigSa gitna ng trapik, ika’y aking tinatawag

Hindi na mabilang ang mga gabiNa ang tanging kasama ay ang sariling pighatiNgunit sa bawat pintig ng dibdibMay himig na lihim, may pusong nananabik

Lipad ng isip sa malayong pampangKung saan ang araw ay hindi nagkukulangDito sa gitna ng mga gusaling matayogSa bawat hininga, ika’y aking ihahandogSa agos ng panahon, tayo’y magtatagpoSa isang mundong tayo lang ang may gusto

Hinga nang malalimDamhin ang paglipas ng dilimTayo’y lilipad, tayo’y lalayoSa mundong ito, tayo’y magbabago

Minsan ay nakakapagod ang takboNg oras na parang ayaw humintoNgunit sa bawat kislap ng mga ilawNakikita ko ang mukha mong sa akin ay uhawHindi man tayo magkapiling ngayonAng pangako ay nakaukit sa bawat panahon

Hindi sapat ang mga salitaPara ipaliwanag ang bawat kabaSa bawat tibok, sa bawat galawIkaw ang liwanag, ikaw ang alay

Lipad ng isip sa malayong pampangKung saan ang araw ay hindi nagkukulangDito sa gitna ng mga gusaling matayogSa bawat hininga, ika’y aking ihahandogSa agos ng panahon, tayo’y magtatagpoSa isang mundong tayo lang ang may gusto

Umuwi ka na sa aking mga yakapSa gitna ng lungsod, sa gitna ng pangarapTayo na...Tayo na...