ม่วนซื่นสะท้านฟ้า

ลมพัดตึ้งตึง ตึงตังตึ้งตังม่วนหลายเด้อพี่น้อง มาเด้อมาจอบมามองเสียงแคนเป่าก้อง ก้องกังวานในใจเฮา

แดดส่องลงทุ่งนา สีทองอร่ามตาเขียวขจีมื้อนี้วันดี เฮามารวมตัวกันที่ลานกว้างสาวน้อยหนุ่มใหญ่ ต่างแต่งตัวงามแต้ไม่จางนุ่งผ้าซิ่นลายสวย วางงานการลงชั่วคราวเสียงจังหวะเร่งเร้า หัวใจมันเต้นตามจังหวะไปลืมความเหนื่อยล้า ลืมความเศร้าโศกเสียใจมื้อนี้มีแต่ความม่วน ความรื่นเริงใจมาฝากกัน

โอ้ละหนอ... มาเด้อมาม่วน มาเซิ้งให้มันสุดเหวี่ยงเสียงแคนเป่าเตือน ให้ใจมันลอยไปไกลแสนไกลหมอลำทำนองนี้ มันฝังอยู่ในสายเลือดไทยรอยยิ้มพิมพ์ใจ สดใสกว่าแสงตะวันมาเด้อขวัญเอ้ย มาจอยกันให้ลืมคืนวันความสุขของเฮา อยู่ตรงนี้ที่รวมกันม่วนซื่นโฮแซว ให้มันก้องไปถึงดวงดาว

เบิ่งดูรอยยิ้ม ที่เปื้อนบนใบหน้าทุกคนไร้ซึ่งความกังวล มีแต่เสียงหัวเราะกังวานจับมือกันไว้ เต้นรำไปตามกาลเวลาที่ผ่านความรักความผูกพัน มันร้อยเรียงกันเหนียวแน่นไม่มีคำบรรยาย นอกจากความรู้สึกที่อัดแน่นว่ามื้อนี้คือวันของเฮา วันที่ใจเราเป็นอิสระ

หากชีวิตคือการเดินทางก็ขอให้เส้นทางนี้ มีเสียงเพลงนำทางไปไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขใจขอให้เสียงแคนนี้ ปลอบประโลมใจเฮาไว้เสมอให้ความม่วนชื่นนี้ เป็นพลังให้เฮาได้พบเจอแสงสว่างในวันพรุ่งนี้ ด้วยหัวใจที่เบิกบาน

โอ้ละหนอ... มาเด้อมาม่วน มาเซิ้งให้มันสุดเหวี่ยงเสียงแคนเป่าเตือน ให้ใจมันลอยไปไกลแสนไกลหมอลำทำนองนี้ มันฝังอยู่ในสายเลือดไทยรอยยิ้มพิมพ์ใจ สดใสกว่าแสงตะวันมาเด้อขวัญเอ้ย มาจอยกันให้ลืมคืนวันความสุขของเฮา อยู่ตรงนี้ที่รวมกันม่วนซื่นโฮแซว ให้มันก้องไปถึงดวงดาว

ม่วนเด้อพี่น้อง...ให้ความสุขนี้ อยู่กับเฮาไปนานๆเสียงแคนยังคงบรรเลงในใจเฮาตลอดไป...ม่วนแท้ ม่วนว่า...ม่วนเด้อ...