เงาของความทรงจำ

คืนที่ไฟในเมืองเริ่มอ่อนแสงเหลือเพียงเงาของความทรงจำที่ยังติดค้าง

มองออกไปที่หน้าต่างบานเดิมเห็นผู้คนเดินผ่านไปอย่างไร้จุดหมายในความวุ่นวายที่ดูเหมือนจะเงียบงันฉันยังคงยืนอยู่ที่เดิม ตรงที่ไม่มีเธอกลิ่นฝนที่เพิ่งผ่านไป ทิ้งความเหงาไว้ให้ดมเหมือนใจที่ยังจม อยู่ในวันที่เราเคยมีกัน

ไม่ได้อยากจะย้อนเวลา แค่อยากรู้ว่าเธอเป็นอย่างไรในใจยังคงถามไถ่ ถึงคนที่หายไปในความมืดมนความรู้สึกที่มันท้น ล้นออกมาเป็นหยดน้ำตา

ยังติดอยู่ในห้วงความคิดถึง ที่ไม่มีวันสิ้นสุดเหมือนเพลงที่เล่นซ้ำๆ ในใจที่ไม่เคยหยุดเธออยู่ตรงไหน ในคืนที่ดาวไม่เป็นใจยังคงรอคอยความหวังที่ริบหรี่ว่าสักวันเราจะพบกัน ในความฝันที่เลือนลาง

ถนนเส้นเดิมที่เคยจับมือเดินวันนี้เหลือเพียงก้าวเดินที่แสนอ้างว้างคำพูดที่เคยให้สัญญา ยังคงก้องอยู่ในใจเหมือนบทเพลงที่ไม่มีวันจบลงความรักที่ยังคงอยู่ แม้ไม่มีเธอเคียงข้าง

หากว่าความเหงาคือเงาที่ตามติดฉันคงเป็นคนที่สนิทกับมันที่สุดในโลกที่หมุนไปอย่างรวดเร็วมีเพียงหัวใจฉันที่ยังหยุดนิ่งรอคอยปาฏิหาริย์ที่ไม่มีวันเป็นจริง

ยังติดอยู่ในห้วงความคิดถึง ที่ไม่มีวันสิ้นสุดเหมือนเพลงที่เล่นซ้ำๆ ในใจที่ไม่เคยหยุดเธออยู่ตรงไหน ในคืนที่ดาวไม่เป็นใจยังคงรอคอยความหวังที่ริบหรี่ว่าสักวันเราจะพบกัน ในความฝันที่เลือนลาง

ปล่อยให้ความเงียบทำงานไปในคืนที่หัวใจยังคงเรียกร้องแค่เธอ... แค่เธอคนเดียวที่ยังอยู่ในใจเสมอ