เงาแห่งสายลมและกลีบบัว

สายลมพัดแผ่วผ่านยอดหญ้าในคืนที่ดาวเต็มฟ้าพร่างพรายความเงียบเหงาที่คุ้นเคยค่อยๆ เผยความนัยในใจเรา

จังหวะชีวิตที่หมุนวนเหมือนกลีบบัวที่หล่นบนผิวน้ำสะท้อนเงาความทรงจำที่เคยช้ำและงดงามในคราวเดียวกันก้าวเดินไปบนทางที่เลือนรางปล่อยใจวางให้ลอยไปตามกระแสท่ามกลางความสับสนที่รุมเร้ายังคงมีบทเพลงที่ปลอบประโลม

บางครั้งเหมือนหลงทางในเมฆหมอกแต่ความรู้สึกข้างในยังคงชัดเจนถักทอเรื่องราวผ่านท่วงทำนองที่ซ่อนอยู่ในความว่างเปล่าเราต่างเป็นเพียงละอองฝุ่นที่เต้นรำไปตามจังหวะของเวลา

จังหวะชีวิตที่หมุนวนเหมือนกลีบบัวที่หล่นบนผิวน้ำสะท้อนเงาความทรงจำที่เคยช้ำและงดงามในคราวเดียวกันก้าวเดินไปบนทางที่เลือนรางปล่อยใจวางให้ลอยไปตามกระแสท่ามกลางความสับสนที่รุมเร้ายังคงมีบทเพลงที่ปลอบประโลม

เหลือเพียงความเงียบงันที่งดงามในห้วงคำนึงที่ไม่มีวันจางหายปล่อยให้มันลอยไปไกลสุดสายตา...เหลือเพียงความว่างเปล่าที่โอบกอดเราไว้ในยามค่ำคืน