Pagaspas ng Hangin, Pintig ng Puso

Nakatayo sa ilalim ng buwanBitbit ang pag-asang hindi mapigilanSa tapat ng pintong kay tagal kong inabanganDala ang pusong sa iyo lamang nakalaanNaririnig mo ba ang bawat pintigNg damdaming sa dilim ay nananabik?

Huwag sanang isipin na ako ay nanghihimasokSa iyong mahimbing na pagkakaidlipNais ko lang sanang sa iyo ay makipag-usapKahit sa awiting hatid ng mga ulapSana ay mapansin ang aking pagtayoSa gitna ng gabing ang tanging ilaw ay ikaw at ako.

O, binibini ng aking mga pangarapBuksan ang bintana, dinggin ang aking sinasabiHindi man sapat ang mga salitang nabibigkasAng pagsinta ko’y tapat at walang hangganang wagasSa bawat himig, ikaw ang aking tinatawagSana ay damhin ang pag-ibig na naglalayag.

Hindi kailangan ng marangyang pangakoSapat na ang makita kang nakangiti sa dakoNg iyong silid na puno ng liwanagKahit sa malayo, ako ay panatagAng bawat nota ay alay para sa iyoSaksi ang gabi sa aking pagkatao.

Kahit lumipas ang maraming taonMananatili akong tapat sa panahong itoHuwag sanang isara ang pintong kahoyDahil sa iyo lang umiikot ang aking daloyDinggin ang tinig na nanginginig sa kabaSana ay maging tugon ang iyong pagbaba.

O, binibini ng aking mga pangarapBuksan ang bintana, dinggin ang aking sinasabiHindi man sapat ang mga salitang nabibigkasAng pagsinta ko’y tapat at walang hangganang wagasSa bawat himig, ikaw ang aking tinatawagSana ay damhin ang pag-ibig na naglalayag.

Sana sa paggising mo sa umagaAy maalala ang awit ng aking pagsintaDito na muna ako sa ilalim ng iyong bintanaNaghihintay ng sagot, sa gitna ng payapang kathaPaalam na muna, hanggang sa muli nating pagkikita.