Bakod ng mga Bituin

Alapaap ay kay layoSa ilalim ng mga ilawHumihinga ang kalsadaSa ritmo ng ating alaala

Semento ang aking bakuranSa gitna ng ingay, ika’y hinahanapBawat hakbang, may dalang aninoNg probinsyang iniwan sa dulo ng kantoAng usok at alikabok ay nagsasayawSa pagitan ng mga gusaling matayog at ligaw

Ramdam ko ang pintig sa ilalim ng lupaIsang himig na dati’y sadyang kay payapaNgayon ay nagiging kuryente sa aking ugatSa gitna ng gabi, ikaw ang aking lahat

Sumasabay sa agos ng buhay na mabilisSa bawat kurap, ikaw ang naisAng lungsod ay kumikinang, ngunit ikaw ang ilawSa mundong ito, tayo ang sumasayawHuwag bibitaw, sa gitna ng paglipasPag-ibig natin ang siyang magliligtas

Nagbabago ang hugis ng ating bukasSa mga screen at salamin, tayo ay bakasNgunit sa ilalim ng bawat signal at daloyMay tinig ng nakaraan na sa atin ay dumadaloyHindi man maabot ang langit sa taasDito sa lupa, tayo ang magwawakas

Ramdam ko ang pintig sa ilalim ng lupaIsang himig na dati’y sadyang kay payapaNgayon ay nagiging kuryente sa aking ugatSa gitna ng gabi, ikaw ang aking lahat

Sumasabay sa agos ng buhay na mabilisSa bawat kurap, ikaw ang naisAng lungsod ay kumikinang, ngunit ikaw ang ilawSa mundong ito, tayo ang sumasayawHuwag bibitaw, sa gitna ng paglipasPag-ibig natin ang siyang magliligtas

Hinga nang malalim, damhin ang hanginAng bawat tibok, ating angkininWala nang takot sa gitna ng dilimTayo ang liwanag na hindi kayang patayin

Sumasabay sa agos ng buhay na mabilisSa bawat kurap, ikaw ang naisAng lungsod ay kumikinang, ngunit ikaw ang ilawSa mundong ito, tayo ang sumasayawHuwag bibitaw, sa gitna ng paglipasPag-ibig natin ang siyang magliligtas

Dahan-dahan ang pag-ikotSa gitna ng lunsod, tayo ang buodMananatili sa bawat pintigSa hangin, ang ating pag-ibigTayo ang huling himig.