Sukat ng Paglakad

Alikabok sa bintanang hindi nabubuksanMga aninong gumagapang sa kisameng lumaDati-rati’y puno ng halakhak ang hagdananNgayon, alingawngaw na lang ang natitiraHinahanap ko ang sarili sa mga lumang litratoSa mga sulat na kupas, sa mga pangakong napako

Ang gabi ay bumabalot sa bawat sulokTila ba ang mundo ay humihinto sa pag-ikotKahit pagod na, kailangan pang maglakadSa kalsadang hindi ko alam kung saan ang hangad

Nasaan na ang ningning ng ating mga mata?Nalunod na ba sa agos ng mga araw na wala?Heto tayo, nakatayo sa gitna ng kawalanHumihinga nang malalim, pilit na lumalabanKahit malabo ang bukas, kahit wala nang landasAng alaala mo ang tanging lakas

Nakikipaglaro sa mga multo ng kahaponSa bawat kanto, may nakatagong panahonAng mga pangarap na tila ba ay gumuhoUnti-unting binubuo, kahit puro sugat ang pusoHindi kailangang magmadali sa pagtakboSapat na ang humakbang, kahit pa dahan-dahan lang ito

Ang gabi ay bumabalot sa bawat sulokTila ba ang mundo ay humihinto sa pag-ikotKahit pagod na, kailangan pang maglakadSa kalsadang hindi ko alam kung saan ang hangad

Nasaan na ang ningning ng ating mga mata?Nalunod na ba sa agos ng mga araw na wala?Heto tayo, nakatayo sa gitna ng kawalanHumihinga nang malalim, pilit na lumalabanKahit malabo ang bukas, kahit wala nang landasAng alaala mo ang tanging lakas

Huwag kang bibitiw sa gitna ng dilimAng bawat hapdi ay may dalang lihimSa bawat pagpatak ng ulan sa bubunganNandoon ang sagot na ating hinahanap sa kawalan

Dahan-dahan, sa pagpikit ng mga mataDahan-dahan, sa pag-abot ng mga talaNandito pa rin tayoNandito pa rin tayoSa dulo ng lahat, tayo pa rin.