เสียงแคนแทนใจในวันบุญ

โอ้ละหนอ... แว่วเสียงลมพัดพาพาใจให้ถวิลหา บ้านนาถิ่นเดิมโอ้... เสียงแคนแว่วหวาน กังวานไกลดั่งมนต์ดลใจ ให้ฟ้อนรำนำพา

ตะวันบ่ายคล้อย ลอยต่ำลงดินกลิ่นดินกลิ่นหญ้า ยังติดตรึงใจพี่น้องเอ๋ย มาเถิดมาไวมารวมหัวใจ ให้ม่วนซื่นโฮแซวงานบุญบ้านเรา ปีนี้คึกคักสาวน้อยหนุ่มใหญ่ ต่างชวนกันมาเตรียมตัวมาฟ้อน ให้พร้อมเพรียงตารอยยิ้มเบิกบาน งานรื่นเริงใจ

ทุ่งนาเขียวขจี ที่เราเคยไถบัดนี้รวงทอง สุกปลั่งอำไพความเหนื่อยล้า ที่เคยมีไว้มลายหายไป เมื่อได้ยินเสียงแคนขยับกายหน่อย ปล่อยใจให้เพลินอย่ามัวเขินอาย อ้ายน้องมาเถิดจังหวะชีวิต ที่เราก่อเกิดมาเถิดมาร่วม ฉลองศรัทธา

ม่วนเถิดพี่น้อง ให้ก้องปฐพีความสุขที่มี อยู่ที่ใจเราเองเสียงแคนบรรเลง เร่งจังหวะเร้าใจฟ้อนให้สุดเหวี่ยง ให้สมกับวันม่วนซื่นโฮแซว ให้แก้วตาหวานสุขสำราญ ในงานบ้านเรา

วิถีเรียบง่าย แต่เปี่ยมความหมายสายใยผูกพัน ไม่เคยจางไปจากรุ่นสู่รุ่น ที่เราห่วงใยรักษาเอาไว้ วัฒนธรรมงามตาดูซิสาวคนนั้น ฟ้อนอ่อนช้อยหนุ่มน้อยคนนี้ ก็เต้นไม่ยอมใครเสียงหัวเราะดัง ผสานรอยยิ้มละไมช่างเป็นวันใหม่ ที่แสนสดใสจริงเอย

หากวันใดเหนื่อยล้า จากทางไกลให้จำเอาไว้ ว่าบ้านเรายังรอกลิ่นไอความหลัง ยังคงถักทอเป็นแรงเป็นท่อ ให้ก้าวเดินต่อไปมาเถิดมาฟ้อน มาผ่อนคลายกายทิ้งความวุ่นวาย ทิ้งไปให้หมดจังหวะชีวิต ที่แสนงดงามหยดเก็บไว้ในใจ ตราบนานเท่านาน

ม่วนเถิดพี่น้อง ให้ก้องปฐพีความสุขที่มี อยู่ที่ใจเราเองเสียงแคนบรรเลง เร่งจังหวะเร้าใจฟ้อนให้สุดเหวี่ยง ให้สมกับวันม่วนซื่นโฮแซว ให้แก้วตาหวานสุขสำราญ ในงานบ้านเรา

โอ้... เสียงแคนพาฝัน สวรรค์บ้านนาความรักเมตตา ยังมีให้กันร้อยรวมใจเรา ให้เป็นหนึ่งเดียวกันในคืนพระจันทร์ วันฉลองศรัทธา

ม่วนเถิดพี่น้อง ให้ก้องปฐพีความสุขที่มี อยู่ที่ใจเราเองเสียงแคนบรรเลง เร่งจังหวะเร้าใจฟ้อนให้สุดเหวี่ยง ให้สมกับวันม่วนซื่นโฮแซว ให้แก้วตาหวานสุขสำราญ ในงานบ้านเรา

ม่วนซื่น... ให้ใจเบิกบานม่วนซื่น... ในงานบ้านเราให้เสียงแคนนำทาง ให้ความสุขคงอยู่ตลอดไป... ตลอดไป...โอ้ละหนอ... ม่วนจริงเอย