Alapaap ng Semento

Sa gitna ng usok at ingay ng gabiHinihintay ang liwanag na hindi mawariAng bawat hakbang, may dalang alaalaNg lupang sinilangan, ng lupang nawala

Mataas ang mga gusaling abot ang ulapNagtatago sa dilim ang mga pangarapSiksikan sa tren, sa bawat paghintoBitbit ang pagod sa bawat pag-sukoKay bilis ng takbo ng oras sa kalsadaNakalimutan na ang tunay na simula

Naaalala ko ang amoy ng basang lupaPagkatapos ng ulan, ang saya ay saganaNgunit dito, ang hangin ay may lasang bakalLaging nagmamadali, laging nagdarasalNa sana bukas, maging mas magaan ang buhayKahit sa gitna ng mundong walang humpay

Naririnig mo ba ang tibok ng lupa?Sa ilalim ng semento, may buhay na kusaSumasabay sa pintig ng pusong malayoNaglalakbay pabalik sa dating pangako

Sa ilalim ng mga ilaw na hindi natutulogHinahanap ang sarili sa gitna ng pagsubokBumabalik ang diwa sa dati nating gawiSa awit ng hangin, sa yakap ng gabiKahit malayo, kahit nagbabago ang lahatAng ugat ko ay mananatiling tapat

Ang mga mukhang nakasalubong sa daanMay kanya-kanyang kwento ng katapanganTinitiis ang layo, tinitiis ang lungkotPara sa pamilyang sa isip ay nakabalotAng bawat padalang liham ng pag-asaAy siyang nagpapatatag sa bawat pagdusa

Hindi lang ito basta paghahanap ng yamanKundi pagbuo ng sariling kapalaranSa bawat pag-ikot ng mundong mabilisAng tunay na kulay, hindi matitiisNagniningning sa gitna ng hamon ng panahonDala ang dangal ng ating kahapon

Naririnig mo ba ang tibok ng lupa?Sa ilalim ng semento, may buhay na kusaSumasabay sa pintig ng pusong malayoNaglalakbay pabalik sa dating pangako

Sa ilalim ng mga ilaw na hindi natutulogHinahanap ang sarili sa gitna ng pagsubokBumabalik ang diwa sa dati nating gawiSa awit ng hangin, sa yakap ng gabiKahit malayo, kahit nagbabago ang lahatAng ugat ko ay mananatiling tapat

Huwag mong kalimutan kung saan ka nagmulaKahit ang paligid ay puno ng bighani at lilaAng katotohanan ay nakaukit sa iyong balatSa bawat paghinga, sa bawat pagsulatTayo ay dagat, tayo ay bundokTayo ay lakas na hindi matitinag sa pagsubok

Hinga nang malalimIlabas ang damdaminTayo ay babalikSa ating himig

Sa bawat pagaspas ng pakpak ng pangarapAng ating pagkatao ay hindi malalasapNg ibang mundo, dahil tayo ay atinAng dugong dumadaloy, hindi kayang alisin

Sa ilalim ng mga ilaw na hindi natutulogHinahanap ang sarili sa gitna ng pagsubokBumabalik ang diwa sa dati nating gawiSa awit ng hangin, sa yakap ng gabiKahit malayo, kahit nagbabago ang lahatAng ugat ko ay mananatiling tapat

Mananatiling tapatSa lupang tinubuanSa pusong naglalakbayPauwi, pauwi...Sa ating tunay na tahananPauwi.