ตำนานจากเมืองหลวง

มองไปบนฟ้าที่มันมืดมิดในเมืองที่ชีวิตต้องคอยขีดเขียนก้าวเดินไปบนทางที่มันวนเวียนหัวใจที่พากเพียรยังคงไม่ยอมแพ้

ตื่นขึ้นมาในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆเสียงจราจรเริ่มแผ่ซ่านเข้ามาในความเงียบแบกความฝันที่หนักอึ้งไว้บนบ่าแม้จะเหนื่อยล้าแต่ใจยังคงเพรียกหามองดูผู้คนเดินสวนกันไปมาต่างคนต่างคว้าหาทางรอดในกรงขังเมืองหลวงเราไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทองแต่เรามีสองมือที่พร้อมจะลุยไปให้ถึงจุดหมาย

กำแพงที่ขวางกั้นมันสูงเสียดฟ้าแต่ไฟในใจเรายังคงลุกโชนไม่เคยดับคำพูดถากถางเป็นเพียงแค่ลมผ่านไปเราจะก้าวไปข้างหน้าด้วยวิญญาณที่แข็งแกร่ง

นี่คือจังหวะชีวิตที่มันเต้นอยู่ในอกท่ามกลางความวุ่นวายเรายังคงไม่หยุดฝันแม้จะล้มจะลุกกี่ครั้งก็ยังคงยืนหยัดบนเส้นทางที่เลือกเองด้วยหัวใจที่ทรนงไม่ขอเป็นเพียงเงาในเมืองใหญ่ที่ไร้ตัวตนเราจะสร้างตำนานของตัวเองให้โลกได้จดจำ

ถอดหน้ากากที่ใส่ไว้ในแต่ละวันเผยความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความกดดันไม่ได้ต้องการใครมาตัดสินว่าเราเป็นใครเพราะความสำเร็จมันคือการเอาชนะใจตัวเองจากจุดเริ่มต้นที่ไม่มีอะไรเลยกลายเป็นพลังที่ขับเคลื่อนให้เราไม่เคยถอยเก็บเกี่ยวความผิดพลาดมาเป็นบทเรียนให้มันสอนให้เราเป็นคนที่ดีกว่าเดิมในทุกเช้า

หากวันใดที่ฟ้าฝนมันตกลงมาให้รู้ไว้ว่าพายุจะพัดพาเราไปสู่จุดที่สูงกว่าไม่มีอะไรที่ยากเกินกว่าความพยายามถ้าใจเรายังสู้ เราจะไม่มีวันพ่ายแพ้ต่อโชคชะตาลุกขึ้นยืนให้เต็มความสูงตะโกนก้องให้ก้องไปถึงดวงดาว

นี่คือจังหวะชีวิตที่มันเต้นอยู่ในอกท่ามกลางความวุ่นวายเรายังคงไม่หยุดฝันแม้จะล้มจะลุกกี่ครั้งก็ยังคงยืนหยัดบนเส้นทางที่เลือกเองด้วยหัวใจที่ทรนงไม่ขอเป็นเพียงเงาในเมืองใหญ่ที่ไร้ตัวตนเราจะสร้างตำนานของตัวเองให้โลกได้จดจำ

แสงไฟที่ปลายทางเริ่มส่องสว่างก้าวต่อไปด้วยความมั่นใจไม่มีอะไรมาหยุดเราได้อีกแล้วเส้นทางนี้มีเพียงเราที่กำหนดเองจากดินสู่ดาวด้วยมือของเราเอง