Hicran Yangını

Gönlümde fırtına eser, dalga dalga hicran Yarimden ayrı düşmüşüm, ruhum yanar köz köz Geceler uzar gider, yıldızlar ağlar benimle Aşkın ateşi söndü mü, kalpte kül kül kaldı mı Sevda yolunda yitip gittim, iz bile kalmadı Gözlerimde yaşlar birikmiş, sel gibi akar durur Bir gülüşün yeterdi bana, şimdi dikenler batar Hasretin zehri damarda, can çeker her nefeste

Ey sevgili, dön gel artık, bu yangın sönsün içimde Gönül kapısı ardına kadar açık, bekler seni Hicranla dolu şu dünya, sensiz boş bir rüya Aşkın gücüyle dirilsin, solmuş şu bahçem yine

Rüzgarlar fısıldar adını, yapraklar dökülür yere Kuşlar bile susmuş şarkı söylemez, yas tutar gök Yüreğimde sızı büyür, her dem bir hançer saplanır Unutmak isterdim seni, lâkin nafile, nafile Gecenin kucağında hayalin dans eder önümde Ellere varır ellerin, bana kalır bu keder Bir bahar yağmuru yağsa, yıkasa şu acıları Yine de içimde sen, silinmezsin ebediyen

Ey sevgili, dön gel artık, bu yangın sönsün içimde Gönül kapısı ardına kadar açık, bekler seni Hicranla dolu şu dünya, sensiz boş bir rüya Aşkın gücüyle dirilsin, solmuş şu bahçem yine

Ah ki ne ah, bu aşkın acısı bitmez tükenmez Gönül yarasından kanar, her damla bir feryat Dönülmez yollara düştüm, sensiz bu karanlıkta Işık ol bana, kurtar şu zindan-ı muhabbetten

Belki bir gün buluruz yolu, kavuşuruz yeniden Hasretin dumanı dağılır, güneş doğar ufukta Yüreğimdeki fırtına diner, sükûnet bulurum Senle ben birdir oluruz, ebedî saadette

Ey sevgili, dön gel artık, bu yangın sönsün içimde Gönül kapısı ardına kadar açık, bekler seni Hicranla dolu şu dünya, sensiz boş bir rüya Aşkın gücüyle dirilsin, solmuş şu bahçem yine

Ey sevgili, ey yâr, ses ver şu karanlıkta Gönlümün efendisi sensin, hüküm sür kalpte tahtta Bu hicranla yanış bitsin, kavuşalım nihâyette Aşkın sonsuz nehrinde akalım, beraberce

Gönlümde fırtına diner, dalga dalga huzur Yarimden ayrı düşmüşüm, lâkin umut var hâlâ Geceler kısalır yavaşça, yıldızlar güler bana Aşkın ateşi yanar, ebedî bir meşale