Pait ng Kahapon

Sa ilalim ng kupas na mga litratoHinahanap ko ang bakas ng iyong bangoSa bawat sulok ng silid na tahimikNaririnig ko ang iyong tinig na pilitPinipigilan ang pagpatak ng luhaSa gitna ng gabing puno ng pangambaBakit nga ba kay bilis mong lumisanIniwan akong nakatali sa nakaraan?

Hindi ko na maabot ang iyong mga kamayWala na ang init na dati ay alayAng mga pangako ay naging abo na langNilipad ng hangin sa kawalan

Sana’y bumalik ang dating panahonKung saan ang puso ay hindi pa baonSa lungkot na dulot ng iyong paglayoAko’y naiwang sugatan at taloMahal, bakit kailangan pang magpaalam?Kung ang mundo ko’y sa 'yo lang nakalaanPatawad kung hindi na kita mapipigilanSa landas na nais mong puntahan

Binabagtas ang kalsadang walang hangganInaalala ang bawat nating pinagdaananAng mga tawa na naging halakhakNgayon ay pait na sa dibdib ay tumitibokAng kape sa umaga ay nanlalamig na rinParang pag-ibig mong hindi na kayang amininNa ako’y sapat na, na ako’y mahal moNgunit bakit sa iba ka na nakatingin, giliw ko?

Sana’y bumalik ang dating panahonKung saan ang puso ay hindi pa baonSa lungkot na dulot ng iyong paglayoAko’y naiwang sugatan at taloMahal, bakit kailangan pang magpaalam?Kung ang mundo ko’y sa 'yo lang nakalaanPatawad kung hindi na kita mapipigilanSa landas na nais mong puntahan

Hindi sapat ang salitang paalamUpang punan ang puwang na hindi malamanKung kailan ba hihinto ang pag-asaNa muli tayong magtatagpo sa kabilang kalsadaPagod na ang isip, pagod na ang damdaminNgunit puso ko’y ikaw pa rin ang gustong yakapin

Sana’y bumalik ang dating panahonKung saan ang puso ay hindi pa baonSa lungkot na dulot ng iyong paglayoAko’y naiwang sugatan at taloMahal, bakit kailangan pang magpaalam?Kung ang mundo ko’y sa 'yo lang nakalaanPatawad kung hindi na kita mapipigilanSa landas na nais mong puntahan

Hayaan mo na lang ang ulan ang maghugasNg lahat ng sakit na aking nilulutasPaalam na, sintaHanggang sa muli nating pagtatagpoSa panaginip na lang...Sa panaginip na lang...