Anino ng Kahapon

Nakatingin sa kawalan, sa bintanang malaboHinahanap ang anino mong unti-unting naglalahoAng kape sa tasa ay malamig na, tulad ng kahaponNa pilit kong ibinabaon sa ilalim ng panahonMay mga salitang naiwan sa dulo ng aking dilaMga pangakong napako, mga luha na naging bula

Hindi ko na mabilang ang mga gabing gisingInaalala ang bawat yakap mong mahigpit at malambingBakit ba sa paggising ko ay ikaw pa rin ang hanap?Kahit alam kong ang lahat ng ito ay isa na lamang pangarap

Sana ay hindi na lang kita nakilalaPara hindi ganito ang bigat na nadaramaSa bawat pintig ng puso, pangalan mo ang tinatawagSa gitna ng unos, ikaw pa rin ang aking hinahanapMahal, paano ba ititigil ang pag-ikot ng mundo?Kung ang tanging nais ko ay bumalik sa piling mo

Naglalakad sa kalsadang dati nating pinupuntahanBawat kanto ay saksi sa ating mga nakaraanAng mga tawa nating umalingawngaw sa hanginNgayon ay katahimikan na lang ang siyang dumaratingMasyadong mabilis ang agos, tayo ay inanodIniwan ang pusong sa iyo lamang sumunod

Sana ay hindi na lang kita nakilalaPara hindi ganito ang bigat na nadaramaSa bawat pintig ng puso, pangalan mo ang tinatawagSa gitna ng unos, ikaw pa rin ang aking hinahanapMahal, paano ba ititigil ang pag-ikot ng mundo?Kung ang tanging nais ko ay bumalik sa piling mo

Hindi na ba maibabalik ang dati nating sigla?Ang mga matang nagniningning kapag tayo’y magkasamaPagod na ang isip, pagod na ang damdaminSa paghahanap ng sagot na hindi ko kayang amininNa wala ka na, na tapos na, na kailangan ko nang lumisanSa mundong binuo natin, sa ating sariling paraiso at tahanan

Sana ay hindi na lang kita nakilalaPara hindi ganito ang bigat na nadaramaSa bawat pintig ng puso, pangalan mo ang tinatawagSa gitna ng unos, ikaw pa rin ang aking hinahanapMahal, paano ba ititigil ang pag-ikot ng mundo?Kung ang tanging nais ko ay bumalik sa piling mo

Babalik pa ba?O hahayaan na lang na maging alaala?Paalam, mahal ko...Paalam.