Oy Dağlar Yanar Canım

Ahh, bu yürek yangını Dağlar arasında kayboldum ben Oy yarim, oy sevgilim

Yayladan kalktım erkenden Yeşil otlar arasında koştum rüzgara Sevda ateşi sardı içimi Bir bakışınla yandı gönlümün bağı Şimdi uzaklarda sürgünüm Toprak kokusu burnumda tütüyor Geceler uzar, yıldızlar ağlar Senin hayalinle sarılırım yalnızlığa

Oy dağlar, oy ovalar Dön geri sevgilim, yanar bu canım Rüzgar getir sesini bana Yüreğimde fırtına, gözlerimde yaş Oy yar yar, gel artık Baharda açan çiçek gibi ol bana Kalp atar seninle, durmaz hiç Sevda bu, bırakmaz insanı

Sonbahar yaprakları döker yoluma Kışın karı örter izlerimi İlkbaharda uyanır umutlarım Yazın sıcağında yanar özlemim Köyümün yolları çağırır beni Ana kucağı gibi sarar toprağım Sevdiğim elimden kayıp gitti Şimdi rüyalarımda bekler durur Ahh bu ayrılık zehri içimde Her nefeste çoğalır acısı Bir gün dönerim diye umarım Gönlümün efendisi sen olursun

Oy dağlar, oy ovalar Dön geri sevgilim, yanar bu canım Rüzgar getir sesini bana Yüreğimde fırtına, gözlerimde yaş Oy yar yar, gel artık Baharda açan çiçek gibi ol bana Kalp atar seninle, durmaz hiç Sevda bu, bırakmaz insanı

Ahh, yavaş yavaş söner yangın Dağlar arasında bulurum seni Oy yarim, oy sevgilim Gönlüm şenlenir senle...