Pag-asa sa Dilim

Usok at alikabok sa kalsadang mainitMga mata kong dilat, sa pangarap ay nakakapitHindi lang ito kwento ng gutom at pagodIto ang buhay na sa semento ay lumuhod

Sapit ng dilim, anino ko ang kasamaNaglalakad sa eskinita, dala ay pag-asaSa bawat hakbang, may batong nakaharangNgunit hindi titigil, kahit pa ang daan ay kulangTingnan mo ang paligid, mga mukhang pagodSa sistemang bulok, tayo ang sumusunodNgunit sa loob ng dibdib, may apoy na nagbabagaHindi matitinag, kahit pa ang mundo ay balisa

Ito ang tinig ng mga nasa ibabaLumilipad ang isip, kahit pa nakatapak sa lupaSa gitna ng ingay, kami ang katotohananHindi mapipigilan, ang aming patutunguhanSa bawat tugma, buhay ang isinasalaysayWalang atrasan, hanggang sa maabot ang tagumpay

Mula sa maliit na silid, hanggang sa malawak na langitAng mga pangarap ko, hindi na ipagkakaitTingnan ang mga kamay, gasgas man sa trabahoDito nagmumula ang tunay na pagkataoHindi kailangan ng ginto para maging hariSapat na ang dangal, sa gitna ng pighatiAng boses na ito, sa kalsada isinilangLalaban at lalaban, kahit pa mapalaban sa hangin

Hindi na mabilang ang gabing walang tulogPilit na bumabangon, kahit pa may sumusubokNa hilaan pababa, na ibaon sa limotNgunit ang aking paninindigan, hindi mapapagodIto ang laban ko, ito ang dugo koSa bawat titik, nakaukit ang pangalan ko

Ito ang tinig ng mga nasa ibabaLumilipad ang isip, kahit pa nakatapak sa lupaSa gitna ng ingay, kami ang katotohananHindi mapipigilan, ang aming patutunguhanSa bawat tugma, buhay ang isinasalaysayWalang atrasan, hanggang sa maabot ang tagumpay

Tuloy ang laban, walang titigilSa bawat paghinga, may bagong pag-asaAng kalsada ang saksi, sa bawat pagkakamaliNgunit ang bukas ay akin, hindi na magwawagi ang pighatiDito lang tayo, sa gitna ng lahatPatuloy na lalaban, hanggang sa huling sulyap