แสงสลัวฝนจาง

แสงไฟสลัวที่ปลายถนนทิ้งรอยความเหงาไว้บนฟุตบาทเราต่างเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้าที่เดินสวนกันในเมืองที่วุ่นวายมองดูนาฬิกาที่หมุนไปทิ้งความทรงจำไว้ในซอกตึก

กลิ่นฝนจางๆ ลอยมาตามลมปลุกความรู้สึกที่หลับใหลใจที่เคยว่างเปล่าเริ่มสั่นไหวเมื่อเห็นภาพเธอในความทรงจำ

ให้ความเหงาเป็นเพื่อนในคืนนี้ให้สายลมพัดพาเรื่องราวที่ผ่านไปแม้โลกหมุนไปไกลเท่าไรแต่ใจยังคงติดอยู่ในวันวานเป็นเพียงแค่ฝันที่ยังไม่ตื่นเป็นเพียงความหลังที่ยังงดงาม

เหมือนภาพถ่ายที่ค่อยๆ จางหายเหมือนบทเพลงที่ไม่มีวันจบลงเราต่างโหยหาในสิ่งที่หายไปในวันที่ทุกอย่างยังคงชัดเจน

ให้ความเหงาเป็นเพื่อนในคืนนี้ให้สายลมพัดพาเรื่องราวที่ผ่านไปแม้โลกหมุนไปไกลเท่าไรแต่ใจยังคงติดอยู่ในวันวานเป็นเพียงแค่ฝันที่ยังไม่ตื่นเป็นเพียงความหลังที่ยังงดงาม

ปล่อยให้มันเลือนลางไปเหลือเพียงแค่เศษเสี้ยวของใจในเมืองที่เงียบเหงาหลับตาลงช้าๆท่ามกลางความมืดมิด