มนต์แคนสะท้านทุ่ง

ลมพัดตึ้งตึง ถึงคราวม่วนซื่นเสียงแคนโหยหวน ชวนใจให้ฟ้อนโอ้ละหนอ... พ่อแม่พี่น้องเอ๋ยมารวมกันตรงนี้ ให้หายเหงาใจ

ตะวันคล้อยต่ำ ย่ำค่ำลงดินกลิ่นทุ่งนาหอม กระจายไปทั่วถิ่นจังหวะหัวใจ มันเต้นเป็นทำนองไม่ต้องมีใครมาคอยจอง ให้ใจมันหมองหม่นวันนี้มีงาน บุญบ้านเราจัดเต็มยิ้มแย้มเข้าไว้ อย่าได้ทำหน้าขรึม

หนุ่มสาวหน้ามน มาวนเวียนใกล้ส่งสายตาให้ ใจมันเต้นรัวเสื้อผ้าชุดใหม่ สีสดใสจับตาออกมาเถิดหนา มาฟ้อนให้ลืมเหนื่อยความทุกข์ที่เคย มีก็ให้มันผ่านไปทิ้งไว้ข้างหลัง อย่าไปเก็บมาจำ

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันดังไปถึงดาวเสียงแคนร่ายรำ เรื่องราวของพวกเราจังหวะเร้าใจ ให้เท้ามันขยับไปสนุกให้สุดเหวี่ยง อย่าได้เกรงใจใครชีวิตมีแค่นี้ มาสนุกให้เต็มที่ให้โลกได้รับรู้ ว่าเรามีความสุขเพียงใด

แกงอ่อมร้อนๆ ตั้งโต๊ะรออยู่กินให้อิ่มท้อง แล้วมาเต้นต่อเถิดหนาเสียงหัวเราะดัง ก้องไปถึงในซอยความรักความหลัง ให้มันเป็นเพียงฝอยเรามาอยู่รวมกัน เป็นหนึ่งเดียวคืนนี้ความสุขที่มี คือสมบัติของเรา

หมุนวนไปตาม จังหวะที่เร้าอารมณ์ไม่ต้องไปสน ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรแค่ตอนนี้ที่มือ เรากุมกันไว้แค่เสียงแคนพาใจ ให้ล่องลอยไปไกลโอ้ชีวิตเอ๋ย... ช่างงดงามเหลือเกิน

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันดังไปถึงดาวเสียงแคนร่ายรำ เรื่องราวของพวกเราจังหวะเร้าใจ ให้เท้ามันขยับไปสนุกให้สุดเหวี่ยง อย่าได้เกรงใจใครชีวิตมีแค่นี้ มาสนุกให้เต็มที่ให้โลกได้รับรู้ ว่าเรามีความสุขเพียงใด

ม่วนกันต่ออีกนิด ให้ฟ้าสางเลยไหมเก็บความทรงจำนี้ ไว้ในหัวใจเสียงแคนค่อยๆ แผ่วเบาไปตามลมแต่ความสุขยังคง อยู่ในใจเราตลอดไปม่วนซื่น... ม่วนซื่น... ม่วนซื่น...