Yüreğin Köz Fısıltısı

Gecenin karanlığında yanar bir köz Yüreğimde sızlar eski bir yara izi Rüzgar fısıldar adını sessizce Uzaklarda kayboldum, sensiz bu yolda

Dağların ardında kaldı çocukluğum Toprak kokusu sarhoş eder beni hala Şehir ışıkları yorar gözlerimi Ama içimde bir ateş, söndürmez rüzgar Yollarda savruldum, ellerim boş kaldı Sevda bir gölge, peşimde dolanır Gönlümün kapısı ardına kadar açık Ama sen gelmezsin, bırakır izini

Ah hasret ateşi, yakar içimi Evim uzaklarda, sen de orda mısın? Geceler uzar, yıldızlar ağlar benimle Dön desem yollar, getirir mi seni geri? Blues çalar ruhum, makamla inler Yüreğimde fırtına, dinmez bu yangın

Kahve kokusu dolar sokaklara Eski türküler söyler dudaklarım Ama senin sesin, en derin sızı Kayboldum ben bende, bulamam yolumu Yağmurlar yağar, ıslanır yanaklarım Her damla bir anı, silinmez aklımdan Dayanır insan, ne fırtınalara Ama sensiz dünya, boş bir kabuk olur

Zaman akıp gider, nehir gibi coşar Ellerde izler kalır, silik bir resim Geri dönmek isterim, köklerime sarıl Ama yollar döner, beni ezer ezer Sevda bir kuş gibi, kanadını çırpar Uçar gider ufka, bırakır beni Yine de umut taşırım, cebimde bir avuç Belki bir gün diner, bu içimdeki acı

Ah hasret ateşi, sönmez içimde Evim uzaklarda, ruhum orda kaldı Geceler uzar, ben de uzarım senle Dön yoluma, bitsin bu blues gecesi...