Himig ng Lumang Plaka

Sa pagitan ng mga gusaling abot-langitHinanap ko ang anino mo sa gitna ng initAng usok ng lungsod ay tila naglalahoSa tuwing ang tinig mo’y naririnig koAng takbo ng oras ay biglang bumabagalSa bawat pagpitik ng pusong nagdarasal

Lumang plaka ang naglalaro sa isipanMga alaala ng ating nakaraanHindi na mabilang ang mga gabing nagdaanNa tayo’y magkayakap sa ilalim ng buwanAng kalsadang dati’y ating nilalakaranNgayon ay wala nang bakas ng nakaraan

Minsan ay tanong sa sarili kung bakitAng pag-ibig na wagas ay nagiging paitTila isang sayaw na hindi matapos-taposSa bawat paghakbang, lakas ay nauubosNgunit sa gitna ng ingay at guloIkaw pa rin ang hinahanap ng puso ko

O kay tamis ng mga sandaling lumipasParang hanging humahalik sa aking wagasSa bawat himig, ika’y nariyan pa rinSa bawat pintig, pangalan mo ang hanginHindi malilimutan ang ating sumpaanKahit pa ang mundo ay mag-iba ng daan

Ang mga bituin ay saksi sa ating lihimSa pagitan ng liwanag at ng dilimHinahanap-hanap ang iyong mga mataNa nagsasabing tayo ay magkasamaKahit ang panahon ay mabilis lumipadAng ating pag-ibig ay hindi maglalahad

Sa gitna ng unos, ikaw ang kanlunganSa gitna ng dagat, ikaw ang daunganHindi man maabot ang mga bituinAng pag-ibig ko’y mananatiling akinSa bawat pag-ikot ng mundo sa arawIkaw ang tanging liwanag na natatanaw

Balikan natin ang mga panahong payapaKung saan ang tawa ay walang hangganan paAng bawat ngiti mo ay isang himigNa nagbibigay-buhay sa aking daigdigHindi na kailangan ng mga salitaSapat na ang puso nating nagkakaisa

Sa pagitan ng mga gusaling abot-langitHinanap ko ang anino mo sa gitna ng initAng usok ng lungsod ay tila naglalahoSa tuwing ang tinig mo’y naririnig koAng takbo ng oras ay biglang bumabagalSa bawat pagpitik ng pusong nagdarasal

Nariyan ka pa rinSa bawat pintig ng puso koMananatili ang himigNg ating nakaraanSa bawat paghingaIkaw lang sinta