Awit sa Tapat ng Bintana

Sa ilalim ng liwanag ng buwan na maputlaNarito ako sa tapat ng inyong bintanaBitbit ang pag-asa sa pusong nagdurusaSana’y mapakinggan ang himig na handa

Hindi man marahas ang aking paglapitDahan-dahan lang, baka ika’y magulat sa paitNg damdaming matagal ko nang itinagoSa bawat paghinga, ikaw ang aking pangako

Dinggin mo sana ang awit ng tapatNa sa iyong ganda, ako ay namulatHindi na lilisan, hindi na aalisSa iyong ngiti, ako ay titiisin ang tiis

Ang gabi ay tahimik, bituin ay saksiSa mga pangakong sa puso ko’y naglalagiMaging ang hamog sa damo ay humahaplosSa pag-ibig kong sa iyo ay hindi mauubos

O, bulaklak ng aking buhay na natatangiSa bawat pagkurap, ikaw ang aking pighatiNgunit pighating matamis, punong-puno ng siglaKahit pa abutin ng bukang-liwayway ang kanta

Dinggin mo sana ang awit ng tapatNa sa iyong ganda, ako ay namulatHindi na lilisan, hindi na aalisSa iyong ngiti, ako ay titiisin ang tiis

Kung sakaling ang puso mo ay may ibang pintigHahayaan ko na lang ang hanging humahaplos ng tinigNgunit kung may puwang sa iyong pag-iisaSana ay ako ang piliin mong maging kasama

Hindi man ako maringal o mayamanAng tanging alay ko ay pusong walang hangganSa bawat nota ng aking panunuyoIkaw ang tanging lunas sa aking pagsusumamo

Tingnan mo ang langit, nagbabago na ang kulayAng dilim ay paalis, unti-unting namamatayNgunit ang aking pag-ibig ay mananatiling buhayKahit ang araw ay sumikat at ako’y maglakbay

Dinggin mo sana ang awit ng tapatNa sa iyong ganda, ako ay namulatHindi na lilisan, hindi na aalisSa iyong ngiti, ako ay titiisin ang tiis

Salamat sa sandaling iyong ibinigayKahit hindi man ako ang iyong tunay na gabayAalis na ako, baon ang iyong alaalaHanggang sa muli, sa aking susunod na kanta