Pagitan ng mga Tala

Ang usok sa kalsada ay tila kumakapitSa mga pangarap na pilit nating iginuhitSa ilalim ng poste, anino’y nagtatagoSa gitna ng ingay, puso ko’y naglalahoBitbit ang lumang bag na puno ng alikabokSa bawat hakbang, mundo’y lalong lumalalim ang sulok

Naaalala mo ba ang takbo sa damuhan?Bago tayo nilamon ng mga kailangang patunayanNgayon ang mga pader ay tila tumataasAt ang mga ngiti natin ay unti-unting kumukupasHinahanap ang sarili sa mga lumang litratoBago tayo natutong magtago sa sariling multo

Hinga nang malalim, huwag kang bibitiwKahit ang agos ng oras ay tila nanunuksoKahit ang bukas ay malabo pa sa paningin

Lipad ng isip sa mga gabing walang hangganSa pagitan ng bituin at ng ating nakaraanHindi man natin mahanap ang tamang daanAyos lang, basta’t kasabay kita sa kawalanTayo ay mga aninong sumasayaw sa dilimSa mundong puno ng ingay, tayo ang lihim

Ang kape sa umaga ay hindi na sapatPara takpan ang lungkot na sa dibdib ay nakadapatTinitingnan ang mga taong nagmamadaliSaan ba sila pupunta? Bakit kailangang magkunwari?Minsan ay gusto ko na lang huminto sa gitnaAt hayaan ang mundo na ako ay balewalain na

Ngunit may ningning pa rin sa iyong mga mataKahit na ang paligid ay puno ng dusaHawakan mo ang kamay ko, huwag kang bibitawSa mundong ito, tayo ang magsisilbing ilawKahit na ang landas ay baku-bako at madulasDito sa tabi mo, ang lahat ay magiging malinaw

Lipad ng isip sa mga gabing walang hangganSa pagitan ng bituin at ng ating nakaraanHindi man natin mahanap ang tamang daanAyos lang, basta’t kasabay kita sa kawalanTayo ay mga aninong sumasayaw sa dilimSa mundong puno ng ingay, tayo ang lihim

Huwag mong hayaang lamunin ka ng kabaAng bawat pagkakamali ay bahagi ng kantaAng bawat pagbagsak ay simula ng pagbangonHuwag kang matakot sa agos ng panahonNandito ako, mananatili sa iyong tabiKahit ang mundo ay magbago ng pait at tamis

Sa bawat pintig ng puso, may bagong pag-asaSa bawat paghinga, may bagong himalaHuwag kang lilingon sa mga nasayang na sandaliAng mahalaga ay narito tayo, hindi na magmamali

Lipad ng isip sa mga gabing walang hangganSa pagitan ng bituin at ng ating nakaraanHindi man natin mahanap ang tamang daanAyos lang, basta’t kasabay kita sa kawalanTayo ay mga aninong sumasayaw sa dilimSa mundong puno ng ingay, tayo ang lihim

Tayo ang lihim...Sa pagitan ng mga bituin...Huwag kang bibitiw...Mananatili lang tayo rito...Sa gitna ng lahat...Tayo lang...Tayo...