มนต์แคนแดนอีสาน

ลมพัดตึ้งตึง ตึงตึ้งตึง ตึงตึ้งตึงเสียงแคนโหยหวน ชวนให้ใจเต้นรัวม่วนซื่นโฮแซว มาเด้อพี่น้องมาคืนนี้ฟ้าใส หัวใจมันเรียกร้อง

ทุ่งนาเขียวขจี ลมพัดวีวี่ กลิ่นดินหอมละมุนแสงจันทร์ส่องทาง ใจมันว่างเปล่า อยากมีคนมาลุ้นรำเดินหน้า ถอยหลัง จังหวะมันพาใจไปอ้ายมองหาแต่เจ้า ท่ามกลางหมู่มวลที่ร่ายรำไกลอยากบอกความในใจ ให้เจ้าได้ยินเสียงเพลง

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันแก้วตาได้ยินเสียงแคนก้องไกล ไปทั่วทั้งแผ่นดินรำฟ้อนให้ลืมความเหงา ในคืนวันที่มีเราหมอลำนำพาใจสองเฮา มาพบกันม่วนซื่นโฮแซว ให้มันแก้วตาได้ยินเสียงแคนก้องไกล ไปทั่วทั้งแผ่นดินใจอ้ายมันสั่งให้รำ ให้เจ้าได้จำว่าอ้ายรักจริง

เสื้อผ้าสีสดใส สไบพลิ้วไหว ตามแรงลมโชยเจ้าหมุนตัวรำ งามล้ำเลิศเลอ ใจอ้ายมันโหยจังหวะมันเร่งเร้า รอยยิ้มเจ้าทำให้อ้ายละลายแค่ได้เคียงข้างกาย ในคืนที่มีเสียงดนตรีร่ายใจมันแทบจะขาด ถ้าเจ้าไม่หันมามอง

หยุดเวลาไว้ตรงนี้ ให้คืนนี้มีเพียงเราเสียงแคนยังคงบรรเลง กล่อมใจสองเฮาไม่ให้เหงาม่วนซื่นให้สุดแรงใจ ให้เพลงนี้ไปถึงดวงดาวรำไปเถิดหนา อย่าได้หยุดพักเลยเจ้า

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันแก้วตาได้ยินเสียงแคนก้องไกล ไปทั่วทั้งแผ่นดินรำฟ้อนให้ลืมความเหงา ในคืนวันที่มีเราหมอลำนำพาใจสองเฮา มาพบกันม่วนซื่นโฮแซว ให้มันแก้วตาได้ยินเสียงแคนก้องไกล ไปทั่วทั้งแผ่นดินใจอ้ายมันสั่งให้รำ ให้เจ้าได้จำว่าอ้ายรักจริง

ม่วนเด้อพี่น้อง ม่วนกันให้สุดใจเสียงแคนยังคงพาไป แม้ฟ้าจะเปลี่ยนสีคืนนี้มีเพียงเรา ม่วนซื่นไปด้วยกัน...ตึงตึงตึง... ม่วนอีหลีเด้อ