ม่วนซื่นอีสานบ้านเฮา

โอ้ละหนอ... ลมพัดตึงมาถึงทุ่งกว้างเสียงแว่วดังห่างๆ เหมือนใจนางเรียกหาม่วนซื่นโฮแซว ให้มันแล้วให้มันลือฟ้อนให้ซื่อ ให้สมกับใจที่รอคอย

ฟ้าค่ำคืนนี้มีดาวพราวเต็มทุ่งใจหมายมุ่งอยากจะไปให้ถึงถิ่นกลิ่นดอกคูนหอมรวยรินตามสายลมทิ้งความระทมไว้ข้างหลังให้มันจางหายวันนี้วันดีพี่น้องเฮามารวมกันลืมความผันผวนที่เคยเจอมาแต่ไกล

มือประสานกันเป็นจังหวะที่ลงตัวก้าวเท้าพันพัวไปตามเสียงที่เร้าใจบ่ต้องกังวลเรื่องงานการที่คั่งค้างปล่อยวางทุกอย่างให้มันลอยไปกับคืนนี้เสียงลำส่งมาพาให้ใจมันเต้นรัวคนหัวใจกลัว ก็ยังกล้าออกมาเซิ้ง

ม่วนเด้อพี่น้อง เอ้า... ฟ้อนให้มันสะเทือนให้ดาวบนเดือนต้องหันมามองดูเฮาส่งเสียงลำนำให้ก้องไปถึงปลายนาความทุกข์ที่เคยผ่านมา ให้มันมลายหายไปชีวิตคือการเดินทางที่แสนงดงามมาเถิดคนงาม มาเต้นรำให้ลืมเหงา

มองไปทางใดเห็นแต่รอยยิ้มพิมพ์ใจความห่วงใยส่งผ่านตากันและกันบ่ต้องมีคำบรรยายใดให้มากมายแค่หัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันอีสานบ้านเฮาอบอุ่นด้วยน้ำใจใครได้ผ่านมาใกล้ ก็อยากจะอยู่ไม่ไปไหน

จากทุ่งกว้างสู่ผืนฟ้าที่กว้างไกลความสุขมีไว้ให้แบ่งปันกันทุกคนไม่ต้องมีเล่ห์เหลี่ยม ไม่ต้องมีความกังวลขอแค่เพียงมีตัวตนอยู่ในความทรงจำลำนำชีวิตขีดเขียนด้วยความเพียรวันนี้วนเวียน ให้เฮาได้มาพบพาน

ขยับกายให้พริ้วไหวไปตามทำนองอย่าให้ใจต้องหมองกับเรื่องที่แล้วมาตะวันลับฟ้าแต่แสงใจเฮายังคงอยู่เฝ้าดูความสุขที่เบ่งบานในหัวใจม่วนให้สุดแรง อย่าให้มีใครต้องเศร้าคืนนี้พวกเรา จะเป็นหนึ่งเดียวตลอดไป

ม่วนเด้อพี่น้อง เอ้า... ฟ้อนให้มันสะเทือนให้ดาวบนเดือนต้องหันมามองดูเฮาส่งเสียงลำนำให้ก้องไปถึงปลายนาความทุกข์ที่เคยผ่านมา ให้มันมลายหายไปชีวิตคือการเดินทางที่แสนงดงามมาเถิดคนงาม มาเต้นรำให้ลืมเหงา

ความรักความหวังยังคงรออยู่เบื้องหน้าก้าวไปข้างหน้าด้วยจังหวะที่มั่นคงแม้จะมีบ้างที่ต้องหลงทางไปไกลแต่ใจยังจำได้ว่าทางกลับบ้านนั้นอยู่ตรงไหนมาเถิดมาฟ้อนให้ลืมความเหนื่อยล้าให้มันรู้ไปว่า คนบ้านเฮานั้นสุขใจเพียงใด

ม่วน... ม่วนให้สุด... ให้สมใจอยากเสียงลำยังคงฝากไว้ในสายลมวันคืนผ่านไป ใจยังจดจำความสุขล้ำๆ ในคืนงานรื่นเริงโชคดีเด้อ... โชคดีเด้อทุกคนไว้พบกันใหม่ ในคืนที่ใจเฮาตรงกันโอ้ละหนอ... ม่วนแท้เนาะ... ม่วนอีหลี