เงาแห่งความทรงจำในสายฝน

ลมพัดพา กลิ่นดอกไม้ในค่ำคืนจางหายไป ในเงาของความทรงจำปล่อยใจให้ลอยไป ตามกระแสที่เลือนลาง

หยาดฝนโปรยปราย ลงบนพื้นถนนที่ว่างเปล่าเหมือนความเหงา ที่ก่อตัวขึ้นอย่างช้าช้ามองดูดวงดาว ที่พร่างพรายบนฟ้าไกลใจยังคงถามหา ถึงใครบางคนในความฝันจังหวะชีวิตที่หมุนไป อย่างไม่มีวันย้อนคืนทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน ที่บาดลึกในใจ

กาลเวลาไม่เคยรอคอยใครเหมือนสายน้ำที่ไหลไปไม่หวนกลับความทรงจำที่เก็บไว้ ในส่วนลึกของใจยังคงงดงาม แม้จะเลือนหายไปตามกาลเวลา

หยาดฝนโปรยปราย ลงบนพื้นถนนที่ว่างเปล่าเหมือนความเหงา ที่ก่อตัวขึ้นอย่างช้าช้ามองดูดวงดาว ที่พร่างพรายบนฟ้าไกลใจยังคงถามหา ถึงใครบางคนในความฝันทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน ที่บาดลึกในใจ

คืนนี้ยังคงยาวนานปล่อยให้ใจได้พักพิงในความเงียบที่แสนงดงามหลับตาลง... ในห้วงคำนึง