Alab ng Lupa at Pawis
Basang Lupa
Pinoy Folk
About
Isang mapagnilay-nilay na awitin na nagtatampok ng masining at masiglang pagkalabit ng gitara, sinasabayan ng organiko at payak na pagtambol. Ang boses ay nagdadala ng malinaw na naratibo tungkol sa pagbabago ng panahon at ang pakikibaka ng mga ordinaryong Pilipino sa gitna ng modernisasyon.
Lyrics
Sa pagitan ng mga gusaling abot-langitMay isang matandang naglalakad nang pilitBitbit ang mga pangarap na kupas na sa panahonTinitignan ang paligid, hinahanap ang kahaponAng usok ng mga sasakyan ay tila isang tabingNagtatago sa katotohanan, sa gitna ng dambuhalang gising.
Naalala ko pa ang amoy ng basang lupaNoong ang mga palayan ay hindi pa nabuburaNgayon ay semento na ang humahalik sa paaAt ang mga batang paslit, sa lansangan ay nawawalaSino ang magsasabi ng kuwento ng ating lahi?Kung pati ang mga alaala ay unti-unting napapawi.
O, bayan kong minamahal, bakit ka nagkakaganito?Ang iyong mga anak ay naghahanap ng puntoSa bawat hakbang, sa bawat paghinga ng pagodIpinaglalaban ang bukas na sa atin ay ipinangakoHuwag sanang hayaang lamunin tayo ng agosNg mundong sa atin ay unti-unting nauubos.
Ang mga kamay na dati’y humahawak sa araroNgayon ay nakalahad, humihingi ng sakloloAng pawis na dati’y nagpapatubo ng ginto sa bukidNgayon ay nalulunod sa mga pangakong pilitHindi ba sapat ang pagod na ating ibinigay?Para sa isang kinabukasan na tunay na makulay.
Hindi sapat ang tumingin lang sa malayoKailangang tumayo, kailangang magbagoAng tinig ng nakararami ay hindi dapat mamataySa gitna ng ingay, sa gitna ng lumbayTayo ang sumpa, tayo ang pag-asaSa bawat pagbigkas, sa bawat paglaya.
O, bayan kong minamahal, bakit ka nagkakaganito?Ang iyong mga anak ay naghahanap ng puntoSa bawat hakbang, sa bawat paghinga ng pagodIpinaglalaban ang bukas na sa atin ay ipinangakoHuwag sanang hayaang lamunin tayo ng agosNg mundong sa atin ay unti-unting nauubos.
Sa paglubog ng araw, may liwanag pang natitiraSa mga mata ng taong hindi pa sumusuko sa tadhanaHawak-kamay tayong haharap sa bagong umagaIbubuklod ang puso, itatayo ang ating bandilaHindi man madali, hindi man agad makuhaAng katarungang matagal na nating hinihinga.
Huwag kang bibitiw, huwag kang susukoAng kuwento natin ay hindi pa tapos ditoSa bawat tibok, sa bawat pag-awitAng ating pag-asa ay hindi na maliligpitBayan ko, babangon tayoBayan ko, babangon tayo.
Alab ng Lupa at Pawis
Basang Lupa
Preview