ทุ่งรวงทองที่จากมา

โอ้ละหนอ... ความหลังยังฝังใจจากบ้านนามาไกล ใจมันห่วงหา

ทิ้งคันไถไว้กลางทุ่งนาที่แห้งแล้งแสงตะวันลับเหลี่ยมเขาเงาไม้ไหวจากบ้านเกิดเมืองนอนมาอาศัยเมืองใหญ่โตที่ไร้ซึ่งหัวใจคนกี่ปีแล้วที่จากมาน้ำตาตกโชคไม่ดีไม่มีเงินทองจะส่งผลพ่อแม่รอคอยลูกอยู่ที่นั่นจนหนทางมืดมนเหลือเกินในเมืองหลวง

มองกระจกเห็นหน้าใครที่ดูเปลี่ยนความเพียรที่แลกมาด้วยความเหงาอยากจะกลับไปนอนฟังเสียงนกเค้าใต้เงาจันทร์ที่เคยฝันถึงวันคืน

โอ้ทุ่งรวงทองที่เคยเหยียบย่ำยังจำได้ไหมคำสัญญาที่ให้ไว้ลูกคนนี้ยังคงจดจำทุกอย่างในใจแม้เมืองไกลจะดูศิวิไลซ์แต่ไร้ค่าอยากกลับไปซบไออุ่นที่จากมาทิ้งน้ำตาไว้กับเมืองที่หลอกลวง

รถเมล์สายเดิมที่เคยนั่งผ่านหน้าวัดมองเห็นชัดภาพความหลังยังคงห่วงชีวิตคนต่างจังหวัดที่ติดบ่วงต้องมาติดกับดวงในเมืองที่วุ่นวายเงินไม่กี่บาทที่ส่งไปให้ที่บ้านคือความหวานของชีวิตที่เหลืออยู่สู้ต่อไปแม้วันนี้จะอดสูขอแค่รู้ว่าทางกลับบ้านยังรอคอย

โอ้ทุ่งรวงทองที่เคยเหยียบย่ำยังจำได้ไหมคำสัญญาที่ให้ไว้ลูกคนนี้ยังคงจดจำทุกอย่างในใจแม้เมืองไกลจะดูศิวิไลซ์แต่ไร้ค่าอยากกลับไปซบไออุ่นที่จากมาทิ้งน้ำตาไว้กับเมืองที่หลอกลวง

จะกลับไปหา... ในวันที่ฟ้าเป็นใจจะกลับไปหา... ดินที่ให้ชีวิตเราบ้านนาเรา... รอวันลูกคืนถิ่นลาแล้วเมืองหลวง... ลาแล้วความลวงทั้งปวง