รอยจำในแสงอัสดง

ยามอาทิตย์อัสดงลับขอบฟ้าแสงสีจางลงพาใจให้หวนไห้กลิ่นดอกแก้วโรยรินในลมไกลยังจำได้ไม่ลืมเลือนเตือนดวงมาลย์ถนนสายเดิมที่เคยเดินเคียงคู่รอยยิ้มเธอยังอยู่ทุกสถานแม้เวลาจะผ่านเนิ่นนานกาลความทรงจำยังหวานปานน้ำผึ้งรวง

เสียงเพลงแว่วลอยมากับสายลมปลุกความชื่นความขมในห้วงห่วงดั่งคนหลงทางในแดนแดนสรวงใจยังหวงอาลัยในรอยจำเธอยังคงงดงามในภาพฝันแม้วันคืนจะผันเปลี่ยนไปไม่ซ้ำรักที่เคยให้กันยังตอกย้ำให้ใจช้ำแต่สุขลึกในวิญญา

โอ้ความรักเอย เหมือนดั่งเมฆลอยเลื่อนลับไปไม่คืนเตือนใจให้โหยหาฝากดวงดาวดวงน้อยในนภาจงบอกฟ้าข้ายังคอยเธอคืนมาแม้จะเป็นเพียงฝันที่แสนไกลแต่หัวใจยังคงมั่นไม่โรยราจะรักเธอเพียงผู้เดียวทุกเวลาตราบชีวาจะดับลับเลือนไป

หากกาลเวลาหมุนย้อนคืนกลับหลังจะขอหยุดยั้งรั้งเธอไว้ไม่ให้ไปจะกอดรัดความรักนี้ไว้สุดใจไม่ให้ใครมาพรากจากกันอีกเลย

มองจันทร์ฉายส่องนวลบนนภาเหมือนดั่งแววตาที่เคยสบกันความเงียบเหงาเข้าครอบงำทุกคืนวันเหลือเพียงฉันกับความหลังที่เลือนลางอยากให้เธอรับรู้ถึงความนัยที่ซ่อนไว้ในใจไม่เคยจางดั่งดอกไม้ที่รอวันโรยราวางยังคงหวังเธอจะกลับมาเคียงคู่

โอ้ความรักเอย เหมือนดั่งเมฆลอยเลื่อนลับไปไม่คืนเตือนใจให้โหยหาฝากดวงดาวดวงน้อยในนภาจงบอกฟ้าข้ายังคอยเธอคืนมาแม้จะเป็นเพียงฝันที่แสนไกลแต่หัวใจยังคงมั่นไม่โรยราจะรักเธอเพียงผู้เดียวทุกเวลาตราบชีวาจะดับลับเลือนไป

ท่ามกลางแสงไฟที่พร่าเลือนในเมืองใหญ่ใจยังคงไหวเอนตามแรงถวิลแม้นตัวเธอจะจากไปดั่งหยาดรินเหลือเพียงกลิ่นจางๆ ที่ติดใจ

คืนนี้ลมหนาวพัดพาความเหงาฝากรักเราไปกับสายลมไกลหลับตาลงเถิดนะยอดดวงใจในฝันเราจะได้พบกัน... อีกครา