รอยจูบใต้เงาจันทร์

กลิ่นจันทร์จางลอยมากับสายลมแผ่วดั่งรอยแก้วรอยจูบที่ห่างหายท่ามกลางเงาจันทร์ที่ลาลับไปเหลือเพียงใจที่ยังเฝ้าคอยวันคืน

ถนนสายเดิมที่เคยเดินเคียงคู่ในฤดูที่รักเรายังหอมหวานหยาดน้ำค้างพร่างพรมบนกลีบกาลเหมือนตำนานที่เขียนด้วยความทรงจำ

โอ้ความรักเอย เหมือนดั่งเมฆลอยเลื่อนลับตาไปเหมือนดวงเดือนที่หม่นแสงเหลือเพียงรอยยิ้มที่ยังติดตาแฝงในใจยังจำไม่เคยเลือนหายไป

แม้วันเวลาจะหมุนผ่านพ้นไปไกลภาพวันวานยังคงแจ่มชัดในใจเสมอไม่ว่านานเท่าไหร่ที่ไม่ได้พบเจอรักยังคงเป็นความเพ้อที่งดงาม

โอ้ความรักเอย เหมือนดั่งเมฆลอยเลื่อนลับตาไปเหมือนดวงเดือนที่หม่นแสงเหลือเพียงรอยยิ้มที่ยังติดตาแฝงในใจยังจำไม่เคยเลือนหายไป

จันทร์ยังคงส่องทางในความเงียบเหงาฝากรักเราไปกับแสงจันทร์ที่ห่างไกลเพียงคำลาที่ไม่ได้เอ่ยจากใจยังคงฝังลึกไว้ในกาลเวลาตลอดไป