Pagsamo sa Pintuan ng Sinta
Sereno ng Buwan
Harana
About
Isang tradisyunal na harana na nagtatampok ng masining na pagtugtog ng gitara at malambing na tinig. Ang awiting ito ay nagbibigay-pugay sa sinaunang kultura ng panliligaw sa Pilipinas, gamit ang mga klasikal na teknik sa pag-aareglo upang makuha ang damdamin ng isang matapat na pagsuyo sa tapat ng bintana.
Lyrics
Nakatayo sa tapat ng inyong pintuanDala ang puso kong puno ng kabaSa ilalim ng liwanag ng buwanNagnanais na sana’y mapansin mo sintaAng bawat pintig ng aking dibdibAy tila awit na sa iyo lang ihahatid
Dinggin mo sana ang aking pagsamoSa gabing ito, ika’y sinusuyoHindi man ako karapat-dapat sa iyong tinginAy aasa pa rin sa iyong pagdatingSana’y buksan ang bintana ng iyong damdaminAt hayaang ang pag-ibig ko ay iyong dinggin
Hindi kailangan ng marangyang pangakoSapat na ang makita kang nakangiti sa malayoAng mga bituin ay saksi sa aking pagsintaNa tapat at dalisay, walang halong kathaKahit maghintay hanggang sa pagsikat ng arawAng pagtingin ko sa iyo ay hindi liligaw
Dinggin mo sana ang aking pagsamoSa gabing ito, ika’y sinusuyoHindi man ako karapat-dapat sa iyong tinginAy aasa pa rin sa iyong pagdatingSana’y buksan ang bintana ng iyong damdaminAt hayaang ang pag-ibig ko ay iyong dinggin
Kung sakaling ang sagot ay hindi ngayonAy handa akong maghintay sa bawat panahonDahil ang pag-ibig na tunay ay hindi nagmamadaliMananatili sa iyong tabi, kahit anong mangyari
Dinggin mo sana ang aking pagsamoSa gabing ito, ika’y sinusuyoHindi man ako karapat-dapat sa iyong tinginAy aasa pa rin sa iyong pagdatingSana’y buksan ang bintana ng iyong damdaminAt hayaang ang pag-ibig ko ay iyong dinggin
Patawad sa istorbo sa iyong mahimbing na tulogNgunit ang puso ko’y sa iyo lamang nahulogPaalam na muna, hanggang sa muling pagkakataonAng pag-ibig ko’y mananatiling nakabaonSa iyong mga alaala, sa iyong mga panaginipSinta, ako’y magpapaalam nang may pag-ibig.
Pagsamo sa Pintuan ng Sinta
Sereno ng Buwan
Preview