จังหวะเต้นรำของกาลเวลา

สายลมพัดแผ่วผ่านยอดหญ้าเงาจันทร์ทาบทาลงบนผืนน้ำความเงียบงันเริ่มขับขานท่วงทำนองที่ซ่อนอยู่ในใจ

หยาดน้ำค้างค้างคาบนใบไม้ดั่งหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นในความฝันเราต่างเป็นเพียงเศษเสี้ยวของกาลเวลาที่หมุนวนไปไม่เคยหยุดพักท่ามกลางแสงสีที่เลือนลางหัวใจยังตามหาความหมายที่หายไปในจังหวะชีวิตที่ซับซ้อนและเปราะบางเราต่างเต้นรำไปกับความไม่แน่นอน

เหมือนเส้นด้ายที่ถักทอเข้าหากันความทรงจำเก่าๆ กับอนาคตที่ยังมาไม่ถึงเราพยายามจะจับจองความว่างเปล่าแต่ยิ่งไขว่คว้า ยิ่งดูเหมือนจะไกลออกไปเพียงแค่ปล่อยให้ใจล่องลอยไปตามทางให้ความรู้สึกนำพาไปสู่ที่ที่ควรจะเป็น

หยาดน้ำค้างค้างคาบนใบไม้ดั่งหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นในความฝันเราต่างเป็นเพียงเศษเสี้ยวของกาลเวลาที่หมุนวนไปไม่เคยหยุดพักท่ามกลางแสงสีที่เลือนลางหัวใจยังตามหาความหมายที่หายไปในจังหวะชีวิตที่ซับซ้อนและเปราะบางเราต่างเต้นรำไปกับความไม่แน่นอน

ปล่อยใจให้เป็นอิสระจากพันธนาการของถ้อยคำเหลือเพียงความเงียบที่เข้าใจกันในคืนที่ดาวเต็มฟ้าแค่เพียงเรา...ในจังหวะที่ไม่มีวันสิ้นสุด