Alab sa Kabila ng Pait

Alikabok sa kalsadang binabagtasBitbit ang pangarap na tila kumukupasSa ilalim ng araw, pawis ay tumutuloHinahanap ang landas sa mundong maguloMga mata’y pagod, ngunit hindi susukoSa bawat hakbang, may baong panibagong kuro

Pikit-mata sa ingay ng paligidSa mga pangakong hangin lang ang hatidTayo ang boses na hindi mapatigilSa gitna ng unos, tayo ang magsisilbing ligtas na kublihan

Sumigaw ka hanggang sa mapaos ang langitIpakita ang alab sa kabila ng paitHuwag kang luluhod sa harap ng tanikalaTayo ang liwanag, tayo ang pag-asaSa bawat kumpas ng pusong matapangIpaglaban ang bukas, huwag kang mangangamba

Usok at ingay, bawat sulok ay saksiSa mga kwentong nakabaon sa bawat tabiHindi na kailangang magtago sa dilimAng katotohanan ay hindi na kayang kimkiminBawat kalyeng dinaanan, may bakas ng kahaponNgunit ngayon, tayo na ang magtatakda ng panahon

Sumigaw ka hanggang sa mapaos ang langitIpakita ang alab sa kabila ng paitHuwag kang luluhod sa harap ng tanikalaTayo ang liwanag, tayo ang pag-asaSa bawat kumpas ng pusong matapangIpaglaban ang bukas, huwag kang mangangamba

Hindi sapat ang bulong para marinigKailangan ng sigaw na may kasamang himigBasagin ang tahimik, hamunin ang tadhanaDahil ang tunay na lakas ay nasa ating pagkakaibaHindi tayo bibigay, hindi tayo magpapatalo

Sumigaw ka hanggang sa mapaos ang langitIpakita ang alab sa kabila ng paitHuwag kang luluhod sa harap ng tanikalaTayo ang liwanag, tayo ang pag-asaSa bawat kumpas ng pusong matapangIpaglaban ang bukas, huwag kang mangangamba

Tayo ang pag-asaHuwag kang mangangambaManindigan kaHanggang sa dulo, tayo pa rinTayo pa rin...