Aninong Kumukupas

Nilalamig ang kalsadang dati’y mainit sa paaDala ng hanging humahampas sa bintanang lumaTinitignan ang bawat aninong lumilipasSa ilalim ng buwang unti-unting kumukupasBitbit ang mga pangarap na naiwan sa kantoHabang ang oras ay parang tubig na tumatagas sa palad ko

Naaalala ko pa ang lasa ng hamog sa umagaBago pa tayo natutong magtago sa madlaDati’y sapat na ang tawa sa gitna ng ulanNgayon, ang bawat hakbang ay may dalang alinlanganNaghahanap ng kulay sa mundong nagiging aboHabang ang alaala’y pilit na kumakawala sa puso

Masyadong mabilis ang ikot ng mundoNakalimutan na nating huminto at magbago

Lipad ng kaluluwang sa kawalan ay nakataliSa ilalim ng langit na puno ng pighatiHahanapin pa rin ang ningning sa gitna ng dilimKahit ang mga boses ay nagiging malalimSana’y mapagtanto na hindi kailangang magmadaliSa mundong ang lahat ay parang isang panaginip na muli

Tinitignan ang mga gusaling abot-langit ang taasHabang ang sarili ay unti-unting nawawalan ng lakasSa bawat pag-usad, may bahagi ng sarili ang nawawalaParang liham na hindi naisulat at tuluyang nawalaNaghahanap ng puwang sa gitna ng ingay at guloHabang ang isipan ay pilit na bumabalik sa dating dulo

Lipad ng kaluluwang sa kawalan ay nakataliSa ilalim ng langit na puno ng pighatiHahanapin pa rin ang ningning sa gitna ng dilimKahit ang mga boses ay nagiging malalimSana’y mapagtanto na hindi kailangang magmadaliSa mundong ang lahat ay parang isang panaginip na muli

Hindi na kailangan ng mga sagot sa mga tanongAng mahalaga ay ang tibok na hindi pa natutulogHayaan ang agos, hayaan ang bukasBasta’t ang pag-ibig ay hindi magwawakas

Lipad ng kaluluwang sa kawalan ay nakataliSa ilalim ng langit na puno ng pighatiHahanapin pa rin ang ningning sa gitna ng dilimKahit ang mga boses ay nagiging malalimSana’y mapagtanto na hindi kailangang magmadaliSa mundong ang lahat ay parang isang panaginip na muli

Isang panaginip na muliUnti-unting naglalahoSa gitna ng gabiHinga lang nang malalimDito na lang munaDito na lang.