ในเขาวงกตของดวงดาว

สายลมพัดแผ่วผ่านยอดหญ้าในยามที่ฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเงาจันทร์ทาบทับลงบนผิวน้ำความเงียบงันเริ่มร่ายรำ

ในวงล้อมของความทรงจำที่พร่ามัวกลิ่นไอฝนที่เพิ่งผ่านพ้นไปหยดน้ำค้างเกาะกุมใจที่สั่นไหวเหมือนทำนองที่ซ่อนอยู่ในความว่างเปล่าเราต่างเป็นเพียงเศษเสี้ยวของเวลาที่หลงทางอยู่ในเขาวงกตของดวงดาวถักทอความรู้สึกด้วยเส้นด้ายที่มองไม่เห็นปล่อยให้ใจล่องลอยไปตามจังหวะของหัวใจ

บางครั้งความจริงก็ดูไกลเกินเอื้อมเหมือนแสงสีที่วูบไหวในความมืดมิดเราต่างเสาะหาคำตอบที่ไม่มีวันพบเจอในวันที่ความอ้างว้างกลายเป็นเพื่อนสนิททิ้งร่องรอยไว้ในอากาศที่หนาวเหน็บเพียงเพื่อรอคอยวันที่จะเลือนหายไป

ในวงล้อมของความทรงจำที่พร่ามัวกลิ่นไอฝนที่เพิ่งผ่านพ้นไปหยดน้ำค้างเกาะกุมใจที่สั่นไหวเหมือนทำนองที่ซ่อนอยู่ในความว่างเปล่าเราต่างเป็นเพียงเศษเสี้ยวของเวลาที่หลงทางอยู่ในเขาวงกตของดวงดาวถักทอความรู้สึกด้วยเส้นด้ายที่มองไม่เห็นปล่อยให้ใจล่องลอยไปตามจังหวะของหัวใจ

เหลือเพียงความเงียบที่โอบกอดไว้ท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มจางหายเพียงแค่หลับตาลงแล้วปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น...ใต้เงาของดวงดาวที่ไร้คำบรรยายสุดท้าย... เหลือเพียงลมหายใจที่แผ่วเบา