Anino sa Gilid ng Kalsada

Sa gitna ng usok at alikabok ng lungsodMay bulong ang hangin na tila ba natutulogAng mga anino sa gilid ng kalsadaSumasayaw sa ritmo ng gabing mapagkumbaba

Sa bawat pagkurap ng ilaw sa malayoTila may hinahanap ang pusong guloTumatakbo ang oras sa ilalim ng buwanHabang ang alaala ay unti-unting humuhubdanAng kape sa tasa ay lumalamig na rinKasabay ng pangakong hindi na yata daratingSa usapang paos at sa mga hakbang na mabagalBitbit ang bigat ng nakaraang hindi na magtatagal

Minsan ay tanong kung bakit kailangang lumisanSa lupang kinagisnan, sa init ng tahananNgunit ang landas ay parang agos ng ilogHindi mapigil, hindi rin matapos-taposAng mga mata mo ay tila mga bituinSa dilim ng gabi, nais kitang angkininNgunit ang distansya ay pader na matigasSa pagitan nating dalawa, ang lahat ay kumukupas

Ngunit sa kabila ng lahat ng lungkotMay kislap pa rin sa gitna ng pag-ikotHindi man abot ang mga pangakong binitiwanAng bawat nota ay may dalang kapayapaanSa tamis ng kwerdas na hindi nakikitaNaroon ang kwento ng ating pagkakakilaHayaan ang gabi ang siyang maging saksiSa mga pusong nagtagpo sa gitna ng pighati

Sa bawat pagkurap ng ilaw sa malayoTila may hinahanap ang pusong guloTumatakbo ang oras sa ilalim ng buwanHabang ang alaala ay unti-unting humuhubdanAng kape sa tasa ay lumalamig na rinKasabay ng pangakong hindi na yata daratingSa usapang paos at sa mga hakbang na mabagalBitbit ang bigat ng nakaraang hindi na magtatagal

Hayaan na lang ang hangin ang magdalaNg mga salitang hindi naisipang italaSa katahimikan ng gabing malalimMananatili ang liwanag sa gitna ng dilimTulog na ang lungsod, tulog na ang lahatTanging ang himig na lang ang siyang sapatSapat na...Sapat na...